Κυνηγι ή Ψαρεμα;

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή με emailΑποστολή με email

 

Μεταξύ των γυναικών των κυνηγών και των γυναικών των ψαράδων υπάρχει μία «άτυπη» κόντρα για το ποια είναι τελικά  η καλύτερη δραστηριότητα να ασχολείται ο άνδρας, με κριτήριο πάντα τη λιγότερη δυνατή ταλαιπωρία για τη γυναίκα . 

 

Τα συνήθη επιχειρήματα των γυναικών για την  ανάδειξη του κυνηγιού έναντι του ψαρέματος είναι:

 

Κυρίως και πρωτίστως η ψαρίλα. Αυτή η ιδιαίτερη μυρωδιά που συνοδεύει τον ψαρά από το σώμα μέχρι τα ρούχα και τον εξοπλισμό του είναι σχεδόν αδύνατο να εξαλειφθεί ακόμη και με τα δυνατότερα απορρυπαντικά της αγοράς.  Ενώ το κυνήγι, είναι πιο καθαρό άθλημα και η μυρωδιά του δάσους που διαχέει σαφώς ευχάριστη.

 

Επιπλέον, ο ψαράς χρησιμοποιεί πολύ συχνά το ψυγείο για να διατηρήσει ζωντανά τα δολώματά του (κάτι αηδιαστικά σκουλήκια) μέχρι να αναχωρήσει για το ψάρεμα. Είναι συχνό όμως το φαινόμενο κάποια από αυτά να ψοφάνε και τότε το ψυγείο μυρίζει χειρότερα και από κλούβιο αυγό. 

 

Τα ψάρια θέλουν άμεσα καθάρισμα πριν την κατάψυξή τους, το οποίο θεωρείται μπελάς ειδικά αν είναι μικρά. Εδώ, όμως, υπάρχει αντεπιχείρημα από πλευράς γυναικών ψαράδων που υποστηρίζουν ότι το ξεπουπούλιασμα των πουλιών είναι το ίδιο δύσκολο, αλλά και χρονοβόρο και  λερώνει περισσότερο.

 

Το ψάρεμα είναι δραστηριότητα που εκτελείται  όλο το χρόνο και βρίσκεται παντού.  Η δε διάρκειά του απεριόριστη, ανάλογα με τη διάθεση του ψαρά , ο οποίος συνήθως χάνει την αίσθηση του χρόνου και πάντα δαπανεί περισσότερες ώρες από συτές που έχει υπολογίσει  η σύντροφος του. Ακόμη, το ψάρεμα γίνεται συχνά τις νυχτερινές ώρες, που σημαίνει μεγαλύτερη μοναξιά για τη  σύντροφο. Επίσης, δε γνωρίζει τόπο. Ψάρεμα ειδικά στην Ελλάδα υπάρχει στις θάλασσες, στις λίμνες, στα ποτάμια, επομένως, δεν απαλλάσσεσαι ποτέ από αυτό, είτε είναι διακοπές, είτε εκδρομές... το καλάμι θα σε ακολουθεί πάντα. 

 

Το κυνήγι, από την άλλη πλευρά, διαρκεί 6 μήνες το χρόνο και συνήθως γίνεται πολύ πρωί, την ώρα που κοιμάται η σύντροφος, και μέχρι το μεσημέρι έχει συνήθως επιστροφή.  Πολλές περιπτώσεις, όπως των  κυνηγών τριχωτών θηραμάτων  έχουν και συγκεκριμένες μέρες μόνο της εβδομάδας που δύναται να κυνηγούν.

 

Οι γυναίκες των ψαράδων αντεπιτίθενται με τα δικά τους επιχειρήματα:

 

Κυρίως και πρωτίστως, για αυτές, το ψάρεμα μπορεί να είναι οικογενειακή απασχόληση. Και είναι αλήθεια ότι σε πολλές γυναίκες αρέσει το ψάρεμα. Είναι χαλάρωση, ψυχοθεραπεία, ευχαρίστηση.  Και τα παιδιά από μικρή ηλικία μπορούν να το ακολουθήσουν και να διασκεδάσουν. 

 

Τα ψάρια έχουν για τους περισσότερους ωραία γεύση και λόγω της σημαντικής τους θρεπτικής αξίας καταναλώνονται πάντα. Το κυνήγι, έχει πιο ιδιαίτερη γεύση και μεγάλο ποσοστό δεν το τρώει . Ειδικά τα πουλιά πολλοί δεν τα δοκιμάζουν, ούτε καν θέλουν να τα δουν μαγειρεμένα.

 

Το κυνήγι προϋποθέτει τις περισσότερες φορές την ύπαρξη κυνηγετικού σκύλου. Και αυτό απαιτεί ουσιαστική δέσμευση, χώρο για συμβίωση και αποτελεί οικονομική επιβάρυνση. Αν κάποιος έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει  τα ανωτέρω, τότε η παρουσία και η συντροφικότητα των σκύλων μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει σε μία οικογένεια  

 

Το κυνήγι είναι πιο επικίνδυνο σπορ. Λίγο τα δύσβατα βουνά, λίγο η απροσεξία κυνηγών που δεν τηρούν αυστηρά τους κανόνες του κυνηγιού (όπως να φορούν πορτοκαλί χρώματα, ή να κρατούν σωστά το όπλο και να είναι πάντα ασφαλισμένο) μπορούν να προκαλέσουν ανεπανόρθωτα ατυχήματα.  Η ύπαρξη και μόνο κυνηγετικού όπλου στο σπίτι είναι ανασταλτικός παράγοντας για πολλές γυναίκες. 

 

Βέβαια και οι γυναίκες των κυνηγών θεωρούν το ψάρεμα που δεν γίνεται από την ακτή εξίσου επικίνδυνο. Το ψαροτούφεκο, η νόσος των δυτών,  το ψάρεμα σε βάρκα και οι απότομες αλλαγές του καιρού στη θάλασσα  μπορούν να προκαλέσουν τις ίδιες ανησυχίες και φοβίες για τις γυναίκες μέχρι την ασφαλή επιστροφή των ανδρών στο σπίτι.

 

Το ψάρεμα, ως δραστηριότητα είναι καθολικά αποδεκτό σε αντίθεση με το κυνήγι που το αντιμάχονται πολλοί και το θεωρούν υπεύθυνο για την εξαφάνιση της άγριας πανίδας. Η άποψη της γυναίκας κυνηγού, βέβαια, νομίζω ότι συνοψίζεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ΕΔΩ.

 

Η διαμάχη των γυναικών κυνηγών και ψαράδων περιπλέκεται όσον αφορά στο ποια ασχολία είναι πιο δαπανηρή. Ο καλαμάς ψαράς ή ο κυνηγός του χωριού μάλλον δε χρειάζεται να δαπανήσουν και πολλά για να απολαύσουν την ασχολία τους. Ο κυνηγός της μεγάλης πόλης, όμως, χρειάζεται μεγαλύτερες μετακινήσεις και πιο εξειδικευμένο εξοπλισμό αν θέλει να έχει επιτυχείς καρπώσεις και ο σκαφάτος ψαράς  χρειάζεται ηλεκτρονικό εξοπλισμό, πετρέλαια και συντήρηση εξωλέμβιας μηχανής κ.ά. για να πιάσει τα μεγάλα ψάρια. Σε αυτό το σημείο ας θεωρήσουμε λοιπόν το ματς ισόπαλο.

 

Από τα ανωτέρω δε θα μπορούσαν να εξάγω ένα ασφαλές συμπέρασμα για το ποια γυναίκα είναι πιο ταλαίπωρη. Του ψαρά ή του κυνηγού; Και οι δύο πλευρές έχουν καλά και γερά επιχειρήματα. 

 

Για το μόνο που είμαι πεπεισμένη είναι ότι ένα ετίθετο γενικά στους άνδρες το ερώτημα  «Κυνήγι ή Ψάρεμα» θα επέλεγαν και τα δύο…. 

 
Η γυναίκα του κυνηγού

 

 

 

About the Author
Εικόνα woman

woman

Facebook Comments Box