Απαγορεύεται η θήρα ελάφου, δορκάδος, αιγάγρου (αγριοκάτσικου), αγριόγιδου, τετράωνος (αγριοπετεινού), ως και φασιανού.

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή με emailΑποστολή με email

Ένα μεγαλόπνοο και ιδιαίτερα φιλόδοξο σχέδιο έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή στον μακρινό και πανέμορφο Καναδά ! Πρόκειται για μια τεράστια προσπάθεια ενδυνάμωσης και αύξησης του πληθυσμού του Βίσονα ή αλλιώς βούβαλου των πεδιάδων, ένα ενδημικό είδος που ζούσε κυρίως στις Μεγάλες Πεδιάδες της Βόρειας Αμερικής και κυριαρχούσε από τον Καναδά μέχρι το Μεξικό. Κυνηγήθηκε σχεδόν μέχρι εξαφάνισης κατά το 19 ο και 20 ο αιώνα.
 
Υπολογίζεται ότι κατά την άφιξη των Ευρωπαίων, ζούσαν στις Η.Π.Α. 60.000.000 βίσονες, ενώ το 1900 είχαν απομείνει μερικές εκατοντάδες.  Με την παρότρυνση και την βοήθεια των τότε κυβερνήσεων οι λευκοί άποικοι μαζί με τον στρατό κυνήγησαν τους βίσονες μέχρι εξαφάνισης, επειδή ήταν η βασική πηγή τροφής και ένδυσης των Ινδιάνων !
 
 
Ωστόσο όλα αυτά τα δυσάρεστα ανήκουν στο μακρινό παρελθόν και οι πρώτοι άγριοι βίσονες  έχουν ήδη μεταφερθεί σε μια απομακρυσμένη κοιλάδα, σε μια "ιστορική επιστροφή στην πατρίδα" με στόχο την αποκατάσταση μιας ακμάζουσας αγέλης !!! Η πρώτη "φουρνιά" αποτελείται από 16 ζώα, 10 έγκυες δίχρονες θηλυκές και 6 ταύρους που συνελήφθησαν από το εθνικό πάρκο του Elk Island, του Καναδά !
 
Τα ζώα στο μεγαλύτερο μέρος του ταξιδιού τους μεταφέρθηκαν σε κοντέινερ φορτωμένα σε νταλίκες και έπειτα τα κοντέινερ μεταφέρθηκαν με ελικόπτερα πάνω από τα βουνά ως το τεράστιο περιφραγμένο λιβάδι της κοιλάδας Panther Valley του εθνικού πάρκου Banff όπου θα παραμείνουν για 16 μήνες, ενώ παρακολουθούνται στενά από την υπηρεσία Πάρκων του Καναδά, χρησιμοποιώντας ειδικά κολάρα !!!
 
 
Τελικά, το καλοκαίρι του 2018, θα απελευθερωθούν σε μια έκταση 1.200 τετραγωνικών χιλιομέτρων στις ανατολικές πλαγιές του πάρκου, όπου μπορούν να αλληλεπιδράσουν με άλλα ενδημικά είδη, καθώς ελεύθερα πλέον θα αναζητούν την τροφή τους και θα ενταχθούν στο οικοσύστημα.
 
Ο Harvey Locke, βιολόγος και ειδικός στην διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος, συγγραφέας και διαχειριστής στο Ιστορικό Ίδρυμα Eleanor Luxton στο Banff, αξιολογεί την συγκεκριμένη ημέρα ως μια ιστορική στιγμή.
 
"Αυτή είναι μια μεγάλη ημέρα για το Εθνικό Πάρκο Banff. Είναι μια μεγάλη μέρα για τον Καναδά και ειλικρινά, είναι μία από τις μεγάλες ημέρες για τη διατήρηση της άγριας ζωής στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής", δήλωσε ο Locke.
 
Ο μακροπρόθεσμος στόχος είναι να αποκατασταθεί ένας νέος άγριος ​​πληθυσμός βίσονα στο Εθνικό Πάρκο Banff, ο οποίος θα βοηθήσει στην διατήρηση του ζώου σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
 
 
 

 
Ο Locke είπε ότι είναι εντελώς φυσικό οι βίσονες να καλπάζουν και πάλι στο πάρκο. " Η αποκατάσταση του άγριου ​​βίσονα είναι η διόρθωση του λάθους που προκλήθηκε κατά τον 19 ο αιώνα, όταν είχαμε σχεδόν εξαλείψει τον ​​βίσονα ως είδος. Το Πάρκο Banff  συμμετείχε στη διάσωση του είδους από την εξαφάνιση πριν από 100 χρόνια, και σήμερα είναι αυτό το ίδιο πάρκο που εμπλέκεται στην αποκατάσταση αυτού του είδους ως μέρος του τοπίου, ως άγριο ζώο, και αυτό είναι πραγματικά συναρπαστικό ", είπε ο Locke.
 
 
Επιστρέφοντας στα δικά μας εδώ στην Ελλάδα, οι συγκρίσεις δυστυχώς είναι αναπόφευκτες και μάλλον δυσάρεστες, γιατί μπορεί να μην έχουμε ή να μην είχαμε ποτέ βίσονες, ωστόσο έχουμε ζαρκάδια, αίγαγρους, αγριόγιδα και 2 είδη ελαφιών ( το κόκκινο ελάφι και το πλατόνι ) που όλως "τυχαίως" και τα 5 είδη βρίσκονται εδώ και πολλές δεκαετίες στα πρόθυρα της εξαφάνισης και χαρακτηρίζονται ως " Κρισίμως Κινδυνεύοντα " σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας και σύμφωνα πάντα με τις "μελέτες" που διεξάγουν και υποβάλλουν οι Μ.Κ.Ο του χώρου.
 
Η Ελληνική περίπτωση : Ούτε διατήρηση των ειδών ούτε διαχείριση επιβλαβών.
 
Καλώς ή κακώς απόλυτος κύριος της άγριας ζωής στην Ελλάδα είναι η Δασική Υπηρεσία. Τόσο οι Κυνηγετικές Οργανώσεις, οι οποίες δραστηριοποιούνται απ' τις αρχές του 20ου αιώνα, όσο και οι Περιβαλλοντικές Οργανώσεις, οι οποίες εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1980, λειτουργούν κάτω απ' το έλεγχο της Δασικής Υπηρεσίας. Ειδικά για τις Κ.Ο. η Δασική Υπηρεσία "διορίζει" (πρόκειται για άμισθη θέση), τον ταμία καθ' ενός από τους Κυνηγετικούς Συλλόγους της χώρας και ελέγχει/αδειοδοτεί όλες τις δράσεις τους.
 
Επίσης διατηρεί υπό τον απόλυτο έλεγχο της ότι είναι χαρακτηρισμένο ως "δάσος", είτε πρόκειται για δημόσια, είτε για ιδιωτική έκταση, απ' όσο γνωρίζω.
 
1928 Πρώτος Νόμος Περί Θήρας: Απαγορεύεται  η θήρα ελάφου, δορκάδος, αιγάγρου (αγριοκάτσικου), αγριόγιδου, τετράωνος (αγριοπετεινού), ως και φασιανού. 
Επίσης το 1982, απαγορεύτηκε η πεδινή.
 
2017: Σχεδόν ενενήντα (90) χρόνια μετά είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα, για τα είδη αυτά.
 
Εξακολουθούν να θεωρούνται απειλούμενα, είτε πρόκειται για τον κολχικό φασιανό που είναι το μόνο είδος το οποίο έχει κυνηγετική περίοδο, είτε για όλα τα άλλα των οποίων το κυνήγι απαγορεύεται από το 1928 !!!
 
Κάτι δεν κάνουμε σωστά.
 
Οι πληθυσμοί λοιπόν, δεν ανακάμπτουν. Βέβαια, μπορούμε μόνο να εικάζουμε για την κατάσταση των πληθυσμών, δεδομένου ότι η Δασική Υπηρεσία δεν δημοσιεύει καταμετρήσεις. Αν κάνει... 
Δηλαδή τα είδη αυτά είτε παρέμειναν στα θηρεύσιμα, είτε απομακρύνθηκαν και απαγορεύτηκε η θήρα τους, παραμένουν απειλούμενα. Καταδεικνύεται έτσι, εμμέσως, πως η απαγόρευση ή όχι της θήρας τους δεν έχει επίπτωση στον πληθυσμό τους.
 
Στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, αλλά και στην Ευρώπη, την ίδια χρονική περίοδο οι πληθυσμοί των ίδιων ειδών, αυξήθηκαν τόσο εντυπωσιακά που πλέον γίνεται συζήτηση για έκδοση αδειών θήρας τους και εντός πόλεων! Έγιναν δε εξώφυλλο στο περιοδικό Time με τίτλο "Το πρόβλημα επιβλαβών της Αμερικής".
 
Το κυνήγι τους όμως δεν σταμάτησε ποτέ, όλα αυτά τα ενενήντα χρόνια. Το όριο κάρπωσης μεταβάλλεται. Και το κυνήγι τους δεν σταμάτησε ποτέ γιατί, από τα έσοδα του χρηματοδοτήθηκαν και εξακολουθούν να χρηματοδοτούνται οι ενέργειες για την ανάκαμψη των πληθυσμών. Οι Έλληνες κυνηγοί κρύβουμε μια ζήλια για το θηραματικό πλούτο των ΗΠΑ. Η αλήθεια είναι πως δεν έχουμε παρά να τους μιμηθούμε και εμείς και η πολιτεία. 
 
Ο πλούτος των ΗΠΑ οφείλεται καθαρά στη σκληρή δουλειά στον τομέα της διαχείρισης της άγριας φύσης που γίνεται εναρμονισμένα από τους αντίστοιχους κυνηγετικούς οργανισμούς, (Pheasants for Εver, Ducks Unlimited, Rocky Mountain Elk Foundation κλπ), την αντίστοιχη Δασική Υπηρεσία, αλλά και μια νομοθεσία θεμελιωμένη από τον κυνηγό Πρόεδρο των ΗΠΑ, Θ. Ρούσβελτ η οποία εξασφαλίζει πως όσο υπάρχουν κυνηγοί, θα υπάρχουν και κονδύλια αφιερωμένα στη διαχείριση της άγριας ζωής. Τα κονδύλια αυτά εξασφαλίζονται από την πώληση πυρομαχικών, όπλων και κυνηγετικών αδειών. Από κάθε πώληση ένα μικρό ποσοστό πηγαίνει στο ταμείο το οποίο τροφοδοτεί τα κονδύλια της διαχείρισης.
 
Μια γενιά κυνηγών, καθοδηγούμενη από ηγετικές μορφές όπως ο κυνηγός θεμελιωτής της επιστήμης της διαχείρισης της άγριας πανίδας Άλντο Λέοπολντ και ο κυνηγός Πρόεδρος Θ. Ρούσβελτ, δούλεψε προς όφελος της άγριας πανίδας και κληροδότησε στην επόμενη γενιά ένα "ευκολότερο" καθήκον. Οι πρώτοι την έσωσαν από τον αφανισμό και οι επόμενοι καλούνται να φέρουν την ισορροπία.
 
Στο πλευρό τους υπάρχουν ειδικοί επιστήμονες που γνωρίζουν ακριβώς τι απαιτείται για την ανάκαμψη του πληθυσμού ενός απειλούμενου είδους. Η δική μας απλοϊκή άποψη είναι πως, η βελτίωση των ενδιαιτημάτων και η αποτελεσματική θηροφύλαξη σε συνδυασμό με την κατάλληλη νομοθεσία η οποία εξασφαλίζει την τιμωρία της λαθροθηρίας, οδηγεί νομοτελειακά στην ανάκαμψη.
 
Δασική Υπηρεσία στο πεδίο και όχι σε ρόλο παραγωγής και διακίνησης χαρτοβασιλείου
 
Για την εφαρμογή και των τριών παραπάνω συστατικών (βελτιώσεις/φύλαξη/νομοθεσία), υπεύθυνη κατ' ουσία και σύμφωνα με το Νόμο είναι η Δασική Υπηρεσία.
 
Οι οικονομικοί πόροι που είναι προς διάθεση υπέρ της άγριας πανίδας, ανέρχονται κατ' ελάχιστο σε 20.000.000 Ευρώ κάθε χρόνο. Και αυτό τώρα που ο αριθμός των αδειών είναι γύρω στις 170.000. (Επίσης εικάζουμε και τον αριθμό των αδειών, αλλά και το ακριβές σύνολο των εισφορών, δεδομένου ότι η Δασική Υπηρεσία δεν τα δημοσιοποιεί).
 
Αν δε τα χρήματα αυτά επενδυθούν στην ανάκαμψη των πληθυσμών και βελτιωθεί η κυνηγετική εμπειρία, είναι βέβαιο πως οι άδειες σύντομα θα ξαναφτάσουν τις 300.000 και το κονδύλι θα διπλασιαστεί.
 
Δημόσιος έλεγχος, Δημόσιος έλεγχος, Δημόσιος έλεγχος
 
Οι Έλληνες κυνηγοί, συνηθίζουμε να ασκούμε κριτική μόνο στις Κυνηγετικές Οργανώσεις, και να συμφωνούμε με αγανάκτηση όταν επιτήδειοι αναφέρονται σε "χουντικά καταστατικά" που η αλλαγή τους θα λύσει μαγικά όλα τα προβλήματα του κυνηγιού.
 
Ξεχνάμε όμως, πως τουλάχιστον τα μισά χρήματα κάθε άδειας που βγάζουμε οδεύουν στη Δασική Υπηρεσία. Ξεχνάμε πως κάθε βελτίωση βιοτόπου που θέλουν να κάνουν οι Κυνηγετικές Οργανώσεις, απαιτεί την άδεια της Δασικής Υπηρεσίας. Ξεχνάμε πως παρ' όλο που το μεγαλύτερο ποσοστό των εισφορών που καταλήγουν τελικά στις Κυνηγετικές Οργανώσεις χρηματοδοτεί τη Θηροφυλακή των Κ.Ο., η οποία αντί να λειτουργεί επικουρικά στη φύλαξη στης Δασικής Υπηρεσίας, έχει μόνη της αναλάβει όλο το βάρος της φύλαξης της υπαίθρου. Και τέλος ξεχνάμε πως πολύ μεγάλο ποσοστό μηνύσεων της Θηροφυλακής, δεν φτάνει ποτέ στα δικαστήρια λόγω ανεπαρκούς νομοθεσίας.
 
Επομένως για κάθε λόγο που βρίσκουμε να ελέγξουμε τις Κ.Ο., υπάρχουν τέσσερις ουσιαστικοί λόγοι να ελέγξουμε τον πραγματικά υπεύθυνο. Το κράτος και το αρμόδιο όργανο του: Τη Δασική Υπηρεσία. Βελτιώσεις βιοτόπων, εκμετάλλευση κυνηγετικών εισφορών, φύλαξη και νομοθεσία.
 
Μόνο όταν οι κυνηγοί κατανοήσουν στο σύνολο τους, πως τα χρήματα που δίνουν κάθε χρόνο για την κυνηγετική άδεια, δεν είναι φόρος, αλλά ανταποδοτικό τέλος, που το πληρώνουν για να εξασφαλίσουν καλύτερο κυνήγι και αρχίσουν να εξασκούν ασφυκτικό έλεγχο των εισφορών τους προς όλες τις κατευθύνσεις, μόνο τότε θα αρχίσουν να λύνονται τα προβλήματα της άγριας ζωής και του κυνηγιού.
 
Η δε ηγεσία των Κ.Ο. καλό είναι να καταλάβει πως εμείς στη βάση, θέλουμε καλύτερο κυνήγι. Και αυτός είναι ο δικός τους ρόλος. Πηγαίνουμε στους συλλόγους, γιατί μόνο αυτοί έχουν τη δυνατότητα να κάνουν φιλοθηραματικό έργο. Αυτό που περιμένουμε απ' την ηγεσία είναι να διεκδικήσει αφ' ενός τις εισφορές που καταλήγουν στο κράτος και να εξασφαλίσει πως θα γίνουν και αυτές φιλοθηραματικό έργο. Αφ' ετέρου να εξασφαλίσει τη συνεργασία της Δασικής Υπηρεσίας στη σχεδίαση και την υλοποίηση του έργου αυτού, τη φύλαξη και την τιμωρία των παράνομων.
 
Μόνο τότε θα συρρεύσουν οι κυνηγοί στους Κυνηγετικούς Συλλόγους και όχι γιατί απαιτείται δικηγόρος για την έκδοση άδειας απευθείας στα Δασαρχεία.
 
Αντί λοιπόν να ξοδεύουν χρόνο και ενέργεια στο να κάνουν δύσκολη τη ζωή των κυνηγών που δεν επιθυμούν να ανήκουν σε σύλλογο, τους προτρέπουμε να ξοδέψουν πολλαπλάσιο χρόνο και πολλαπλάσια ενέργεια ώστε να αναλάβει επιτέλους το κράτος τις υποχρεώσεις του, απέναντι στην κυνηγετική κοινότητα. Τότε, όλοι θα σταθούμε στο πλευρό τους.
 
Μέχρι λοιπόν να δούμε να πραγματοποιούνται όλα τα παραπάνω υπέροχα και εξαιρετικά ( εάν πραγματοποιηθούν και ποτέ δηλαδή....) θα συνεχίζουμε να βιώνουμε την δική μας αδιανόητη και συνάμα εξοργιστική πραγματικότητα !!! Δηλαδή ένα κατά τα άλλα σπάνιο, υπό εξαφάνιση και αυστηρά προστατευόμενο (μόνο στα λόγια και στα χαρτιά ) είδος όπως το ελάφι, ένας πολύτιμος φυσικός πόρος να κατασπαταλάτε εδώ και πολλά χρόνια έτσι, με αυτόν τον άθλιο τρόπο από αγέλες ημιάγριων σκύλων που λυμαίνονται τον ΥΠΟΤΙΘΕΜΕΝΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΥΜΟ της Πάρνηθας ( προστατευόμενος μόνο στα λόγια κ στα χαρτιά ), το ίδιο σκηνικό θα συμβαίνει και στην Λήμνο, οπού τα πλατόνια του κάστρου συχνά πυκνά γίνονται βορά στα αδέσποτα ή πνίγονται στην θάλασσα στην προσπάθεια τους να τα αποφύγουν.
 
 

 
Το ίδιο σκηνικό περίπου θα συμβαίνει και στην όμορφη Ρόδο με μια μικρή παραλλαγή, εδώ εκτός των αδέσποτων έρχονται να προστεθούν και οι εξαγριωμένοι αγρότες που σκοτώνουν κατά αγέλες τα ελάφια και τα αφήνουν στο χώμα να σαπίσουν ως πράξη αντεκδίκησης για τις ζημιές που τους προκαλούν.
 
Περίπου την ίδια μοίρα θα συνεχίζει να έχει και το αγριόγιδο που θα συνεχίζει να πέφτει θύμα των Βουλγάρων, Αλβανών αλλά και ημεδαπών  λαθροθηρών που τα σκοτώνουν με καλάσνικοφ. Κλείνοντας να σας υπενθυμίσω ότι όλα τα παραπάνω είδη  ανήκουν στα αυστηρώς προστατευόμενα, απειλούμενα, υπό εξαφάνιση ( και λοιπούς βαρύγδουπους πλην κενούς όρους που αρεσκόμαστε να χρησιμοποιούμε εδώ στην χώρα μας για να καλύψουμε την ανεπάρκεια ή και την αδιαφορία μας) και η θήρα τους απαγορεύεται τουλάχιστον από το 1928 !!!
 
του Αλέξανδρου Παλαιολόγου για το iHunt.gr
 

Category: 
About the Author
Εικόνα admin

admin

Facebook Comments Box