Ατσάλινη υπομονή με ατσάλινα σκάγια, στο Δέλτα του Έβρου

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή με emailΑποστολή με email


Το Δέλτα του Έβρου, στη βορειοανατολική άκρη της Ελλάδας, έχει πολύ μεγάλη αξία για την άγρια φύση και ζωή, αλλά και για τον κυνηγό. Εδώ στη μεγάλη γη,  βρίσκουν καταφύγιο και τροφή χιλιάδες πουλιά όλες τις εποχές του χρόνου, ενώ η τοπική κοινωνία, εξασφαλίζει ένα σημαντικό μερίδιο των πόρων της. Παραποτάμια δάση, υγρά λιβάδια, καλαμιώνες, λιμνοθάλασσες και άλλοι βιότοποι, συνθέτουν ένα μοναδικής ομορφιάς τοπίο που μαγεύει τον οποιοδήποτε επισκέπτη κυνηγό και μη.

Με την οδηγία για τη χρήση των ατσάλινων σκαγιών στους υδροβιότοπους που έχει ισχύει από το 2010 και τέθηκε σε εφαρμογή από το τέλος της προηγούμενης περιόδου και βρίσκεται σε συνεχή έλεγχο από την φετινή η κυνηγοί στο Δέλτα του Έβρου υποδέχθηκαν και φέτος τα εκατομμύρια πουλιά που εμφανίσθηκαν από τις αρχές του προηγούμενου μήνα. Η πολύ καλές καιρικές συνθήκες της Άνοιξης στον νομό μας κράτησαν αρκετούς πληθυσμούς και είδη υδροβίων με αποτέλεσμα να αναπαραχθούν και να χαρακτηρίζονται ως ντόπιοι. Δύο και τρεις φορές σε πολλές περιπτώσεις, είδαμε παπάκια να κυκλοφορούν στα νερά του ποταμού Έβρου και σε συνδυασμό με την φετινή μεγάλη μετανάστευση στα νερά του,  γίνεται το αδιαχώρητο στις εκτάσεις Ελλάδας, Τουρκίας.

Οι πρώτες πληροφορίες δίνονται πάντα από τους μόνιμους κάτοικους του, κτηνοτρόφους, ψαράδες, γεωργούς. Όταν λοιπόν δεχτούμε μια τέτοια πληροφορία, αφήνουμε την ενδυμασία του μπεκατσοκυνηγού, φοράμε αυτή του βαλτοκυνηγού οπλιζόμαστε με το αντίστοιχο κουράγιο και επισκεπτόμαστε φιλαράκια γνώριμα που μας συνδέουν χρόνια φιλίας.

Μια επίσκεψη στο Δέλτα του Έβρου αποτελεί πάντα μια  εξαιρετική πρόσκληση της ελληνικής υπαίθρου για  μοναδικές εικόνες, μαγευτικά ακούσματα,  ξεχασμένα συναισθήματα και απολαύσεις. Πλησιάζοντας με το αυτοκίνητο στο φυλάκιο του Δορίσκου που αποτελεί και μία από τις κύριες εισόδους για το Δέλτα του Έβρου ο επισκέπτης αφού διέλθει την πρώτη γέφυρα, αυτόματα, αλλάζει διάθεση. Η πόλη δεν είναι μακριά και ξαφνικά σε λίγα μόνο λεπτά από την βουή και το μπετό, βρίσκεται ανάμεσα σε καθάρια νερά,  να τον περιτριγυρίζουν,  διαφορετική βλάστηση, στον αέρα κοπάδια με διάφορα είδη πουλιών που αφυπνίζουν όλες τους τις αισθήσεις.  Άγρια είναι η ομορφιά, το τοπίο ακόμη παρθένο, φοράς τον μανδύα της περιπέτειας και καλείσαι να μπεις σε αυτήν,  να την γνωρίσεις  και να έρθει σε επαφή με τη φύση. Οι τρόποι προσέγγισης, εκτός του αυτοκινήτου μέχρι ενός σημείου, είναι  η πεζοπορία και η βαρκάδα.  Οι διαδρομές που μπορεί κανείς να ακολουθήσει για να κυνηγήσει είναι περιορισμένες και πρέπει να είναι γνώστης. 

Δεν θέλεις και πολλά για να τολμήσεις μια έξοδο στο Δέλτα, καλή διάθεση, αδελφική παρέα, τρέλα και αντοχή. Οι  καιρικές συνθήκες δεν θεωρούνταν και οι πλέον ιδανικές για μήνα Δεκέμβρη  δηλαδή υψηλή θερμοκρασία 14 βαθμοί και χαμηλή ένταση ανέμων. Οι  πληροφορίες όμως, πολύ ικανοποιητικές. Ο πληροφοριοδότης μας, Γιώργος,  έκανε λόγο για την είσοδο αρκετών κοπαδιών από κουταλάδες και κιρκίνια αλλά και με πρασινοκέφαλα καιρό τώρα, έμενε να το διαπιστώσουμε. Γνωρίζει το σημείο που κυνηγάμε και στο διάβα του με την πλάβα το θεώρησε ιδανικό για να το δούμε και να επισκεφθούμε και τον ίδιο.

Το σημείο το γνωρίζουμε άριστα,  αφού είναι ένα από τα αγαπημένα μας σημεία στο Δέλτα αλλά και από τα μυστικά μας. Δεν το γνωρίζουν πολλοί διότι προσεγγίζεται δύσκολα και μαζεύει αρκετά νερά από τις πρώτες κιόλας βροχές. Με κλειστά μάτια και με γνώριμες κινήσεις και μετακινήσεις αλλά και την  αναπόφευκτη πρωινή επαφή με τα κρύα νερά και το κλασσικό κώλυμα στις λάσπες του,  το Δέλτα μας περιέλαβε στην άγρια ομορφιά του.

Ο φακός απαραίτητος μιας και ακόμη δεν είχε χαράξει έπεσε αρκετές φορές μέσα στο νερό για αυτό πρέπει να είναι και αδιάβροχος και οι μπότες απομάκρυναν οριακά το νερό από το σώμα μας για αυτό και πρέπει να είναι ψιλές σχεδόν ολόσωμες . Οτιδήποτε λιγότερο θα είχε σαν αποτέλεσμα ένα  πρωινό μπάνιο  με δυσάρεστα αποτελέσματα για την διάθεση και την έκβαση της πρωινής μας εξόρμησης. Τα καρτέρια μας είναι καθορισμένα, γνωρίζουμε που κάθεται ο καθένας από την παρέα και δεν γίνεται καμία μετακίνηση χωρίς την προηγούμενη ενημέρωση των υπολοίπων. Τα μέτρα ασφαλείας πρέπει να αποτελούν πρώτιστο μέλημα οποιασδήποτε παρέας για την ύπαρξη μόνο ευχάριστων αναμνήσεων από όλες τις κυνηγετικές εξόδους. Αυτό κάνουμε όλοι στην παρέα μου χρόνια τώρα. Μπορεί να ακούγεται αστείο καμιά φορά την στιγμή που δηλώνει κάποιος ότι μετακινείται και οι τρόποι που το κάνει να ποικίλουν αλλά πάντα δηλώνεται και είναι χαρακτηριστική του καθενός μας.

Δεν άργησαν να ακούγονται τα πρώτα κοπάδια καθώς όρχησαν να επισκέπτονται την χώρα μας από τους ορυζώνες της  γειτονική μας χώρας.

Ακούγονται σαν αεριωθούμενα,  από την ένταση του ήχου αντιλαμβάνεσαι το ύψος στο οποίο κινούνται και αναγνωρίζεις το είδος των χηνοπαπιών.

Τα μάτια είναι μονίμως καρφωμένα ψηλά, πάντα παρακαλάς να μπορούσες να δεις και λίγο ψηλότερα, λίγο εντονότερα,  λίγο προς όλες τις κατευθύνσεις.  Δυστυχώς οι κολλημένες μπότες στην λάσπη, το νερό που σε περιβάλλει και το βάρος του εξοπλισμού σου επιτρέπουν λιγοστές μετακινήσεις. Μικρό λοιπόν το  οπτικό πεδίο κατά την διάρκεια του λυκόφως. Κάπου εδώ αρχίζουν τα πρώτα προβλήματα, η υγρασία διαπερνά τα κοκαλάκια και την αισθάνονται για τα καλά τα άκρα του σώματος. Η ακινησία επιφέρει μουδιάσματα, πιάσιμο στους ώμους,  αλλά οι ήχοι και η αναμονή διώχνουν μακριά την σωματική δοκιμασία.

Να που όμως, οι πρώτες τουφεκιές είναι γεγονός, όπως πάντα προέρχονται από τον τυχερό Μάκη, μαγνήτης για όλα τα κοπάδια που περνούν από πάνω του και πάντα σε απόσταση βολής. Τα πρώτα παπιά είναι είδη μέσα το νερό και επιπλέουν κανείς όμως δε μετακινείται για να τα μαζέψει εκτός αν το νερό τα φέρει κοντά.

Άντε πότε θα περάσουν και από εδώ,  περιμένεις και περιμένεις,  ακούς τους υπόλοιπους να ρίχνουν, αναρωτιέσαι,  μα τι γίνεται;  που ρίχνουν ; 

Οι κυνηγοί πολλοί μέσα στο Δέλτα και οι ήχοι από τα όπλα τα οποία ρίχνουν τις πρώτες τουφεκιές  ακούγονται από παντού. Κάπου εκεί ακούς και τον Ιμάμη να καλεί τους μουσουλμάνους γείτονες για την πρώτη της ημέρας προσευχή. 
Τα μάτια αρχίζουν να διακρίνουν καλύτερα τον ουρανό ξημέρωσε για τα καλά, επιτέλους γίνεται το θαύμα και ένα κοπάδι από κουταλάδες κατευθύνεται με εκπληκτική ταχύτητα προς το καρτέρι μου η αναμονή κρίνεται, πρέπει να μας περάσει το κοπάδι,  να μας καβαλήσει, ο μοναδικός λόγος που γίνεται αυτό είναι διότι πρέπει να υπολογίσεις το σημείο που θα πέσει το παπί μετά την βολή. Κρίμα είναι να το θηρεύεις και μετά να μην το βρίσκεις,  μετά από τόσα χαμένα, υπολογίζεις σοβαρά το σημείο στο οποίο πρέπει να ρίξεις για να μην απομακρυνθεί το θήραμα μετά την πτώση του. Τα ατσάλινα σκάγια δεν κόβουν, μας το πάνε αλλά δεν αργήσαμε να το διαπιστώσουμε. Μετά τις πρώτες αποτυχίες βγήκε γρήγορα το πόρισμα, αφήνουμε να πλησιάσουν περισσότερο, οι τουφεκιές στα μεγάλα ύψη τέλος.

Η προσκόπευση πάντα αναγκαία σε ένα τέτοιο θήραμα με τις ταχύτητες και το ύψος που κινείται, η πρώτη επιτυχία πιστώνεται με το πρώτο άκουσμα του χαρακτηριστικού ήχου στο νερό. Η υγρασία παύει πλέον να ενοχλεί,  τα παγωμένα πόδια δεν διαμαρτύρονται, η δράση συνεχίζεται καθώς όλο και περισσότερα κοπάδια έρχονται μετά την βραδινή τους βοσκή για νερό στο Δέλτα μας.

Γνώριμες κραυγές και ήχοι ακούγονται από την παρέα πειράγματα για τις αποτυχημένες βολές και προειδοποίηση για την είσοδο κοπαδιού στο καρτέρι σου από κατεύθυνση που δεν μπορείς να δεις ο ίδιος αλλά εύκολα παρατηρεί το διπλανό καρτέρι που βρίσκεται το καλύτερο σου φιλαράκι. Το πώς περνάει η ώρα δεν το αντιλαμβάνεται κανείς,  ο ήλιος και η θέση του μόνο μαρτυρούν ότι κυλάει ο χρόνος .

Στις εννιά παρά τέταρτο σταμάτησε οποιαδήποτε εναέρια κυκλοφορία . Λες και δόθηκε απαγορευτικό,  μετά τίποτα στον ορίζοντα,  κάτι μαυρόκοτες και καραμπατάκια περνούσαν επιδεκτικά από πάνω μας. Ήρθε η στιγμή να μαζέψουμε τα παπιά μας.

Ο καθένας είχε στο μυαλό του τα σημεία που είχαν πέσει τα παπιά που θήρευσε. Όλοι μαζί, εξοπλισμένοι με το καλύτερο φακό που υπάρχει τον ήλιο,  αλλά και τα επιπλέον ζευγάρια μάτια της παρέας μαζεύουμε επιμελώς και ικανοποιημένοι  τα θηράματα μας διότι η επιτυχία μας είναι μεγαλύτερη αφού όσα θηρεύσαμε βρήκαμε. Η εμπειρία και η γνώση της τοποθεσίας βοηθά σε αυτό αρκετά και το παπί στην επιφάνεια του νερού είναι δύσκολο να μην βρεθεί.

Κάπως έτσι τελειώνει ένα πρωινό κυνήγι υδρόβιων στον τόπο μου που πολύ αντί κυνηγοί προσπαθούν να συρρικνώσουν. Το μόνο μέλημα όλων τους είναι η συρρίκνωση των ελληνικών υγροτόπων για κυνήγι.

Το αποτέλεσμα της πρώτης μας χειμερινής  εξόδου στο Δέλτα είχε επιτυχία και τα κοπάδια που είδαμε μας έδωσαν ελπίδες για μια καλή παπιοχρονιά. Με νωχελικές κινήσεις και με αρκετή δυσκολία φτάσαμε στο αυτοκίνητο , να αποχωριστείς τις μπότες και να αλλάξεις είναι μια διαδικασία που θέλει προσοχή και η  αλληλοβοήθεια  είναι αναγκαία. Τα χαμόγελα δεν λείπουν είναι διάχυτα παντού και ο ζεστός καφές μοιάζει απολαυστικότερος από εκείνον του  γραφείου γευστικότερος διαφορετικός. Η διάθεση είναι πολύ όμορφη μοναδική τίποτα δεν δείχνει να απασχολεί κανένα μας. Τα τηλέφωνα χτυπούν ακατάπαυστα και μας επαναφέρουν στην σκληρή πραγματικότητα αλλά τα πειράγματα συνεχίζονται και μέσα στο αυτοκίνητο και όλα μας αποδεικνύουν ότι όταν βρισκόμαστε εκεί που ανήκουμε κοντά στην φύση που όλα μοιάζουν ασήμαντα. Μια απλή βόλτα στον Δέλτα και μια περιήγηση στις γκιόλες μας αποζημίωσε για όλα, μας έδωσε δύναμη για τη συνέχεια. 

Το όνειρο πολλών συναδέλφων είναι να ζήσουν μια από τις παραπάνω εμπειρίες, πολλοί την έχουν ζήσει και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι θα υπάρξουν και πολλοί περισσότεροι στο μέλλον. Απλά να έχετε στον νου ότι τα υδρόβια δεν είναι δεμένα και οι καιρικές συνθήκες αλλάζουν στο Δέλτα στην στιγμή, αυτό είναι που κάνει το κυνήγι τόσο συναρπαστικό. Αυτό που καλούμαστε όλοι μας να πράξουμε είναι απλά να είμαστε εκεί την κατάλληλη στιγμή με την ιδανική παρέα και τον επαρκή εξοπλισμό.

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι αρκετή, πρέπει να είμαστε πάντα σε επαγρύπνηση να μην χαθούμε, να μην κολλήσουμε, να μην πνιγούμε, το ένα βήμα με το άλλο μπορεί να έχει τεράστια διαφορά. Αν είστε άπειροι μην το επιχειρήσετε χωρίς την συνοδεία έμπειρου και γνώστη της περιοχής.  Οπλιστείτε λοιπόν με ατσάλινα σκάγια, ατσάλινη παρέα και εξορμήστε.

του Ανδρέα Κουϊνέλη
https://www.facebook.com/ToKatafugio


About the Author
Εικόνα admin

admin

Facebook Comments Box