Μπεκάτσες στο κέντρο της Αθήνας!!

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή με emailΑποστολή με email

Μπεκάτσες ζωντανές στο κέντρο της Αθήνας είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς, ακόμη και αν τις «ρίξει» στα περάσματα κάποια βίαια καταιγίδα. Μπορεί όμως να τις θαυμάσει ζωγραφιστές σε ένα από τα ωραιότερα κτίρια της Αθήνας, έργο του Γερμανού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλλερ (Ernst Ziller), που «έκτισε όλη τη μεγαλοαστική Αθήνα» της τότε εποχής.
 
Καταγόμενος από πλούσια, αρχοντική, οικογένεια της Γερμανίας, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1860 και δημιούργησε αρχιτεκτονικά κομψοτεχνήματα.
 
Το κτίριο που στεγάζεται σήμερα το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, στο κέντρο της Αθήνας, επί της Πανεπιστημίου, έργο του Τσίλλερ, χτίστηκε το 1880 ως πολυτελής κατοικία του μεγάλου αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν.
 
 
Σήμερα, πέρα από τα νομίσματα του μουσείου που μπορεί κανείς να θαυμάσει, οι τοιχογραφίες στις οροφές και στους τοίχους του «Ιλίου Μέλαθρον», αποτελούν από μόνες τους ένα αριστούργημα καλλιτεχνικής δημιουργίας.
 
Κάθε δωμάτιο του κτιρίου έχει διαφορετικό θέμα τοιχογραφιών και στην κουζίνα ενός τέτοιου αρχοντόσπιτου δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι παραστάσεις που αφορούν την τέχνη της μαγειρικής και των νοστιμων από τα υλικά της.
 
Στην κουζίνα...
 
Οι μπεκάτσες, ζωγραφισμένες στην οροφή της κουζίνας, μαζί με άλλα εδέσματα, είναι κυρίαρχες, αντιπροσωπεύοντας τη νοστιμιά των θηραμάτων.
 
Για τους Ελληνες θα ήταν σίγουρα παράδοξο να βλέπουν τις υποτιμημένες «ξυλόκοτες» στην κουζίνα του Σλήμαν.
 
 
Για τους πλούσιους της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης, όμως, το κυνήγι της μπεκάτσας ήταν ήδη μια ξεχωριστή εμπειρία και είχαν θέσει κιόλας τα θεμέλια της σημερινής κυνηγετικής βιομηχανίας των σκυλιών της «φέρμας».
 
 
Οι μπεκάτσες, ζωγραφισμένες στην οροφή της κουζίνας, μαζί με άλλα εδέσματα, είναι κυρίαρχες, αντιπροσωπεύοντας τη νοστιμιά των θηραμάτων.
 
Δεν ξέρουμε αν ο ιδιοκτήτης του σπιτιού Σλήμαν, ο αρχιτέκτονας Τσίλλερ ή ο Σλοβένος ζωγράφος Σούμπιτς, ήταν κυνηγοί, όμως και αν δεν ήταν, είχαν σίγουρα επηρεαστεί από την κυνηγετική κουλτούρα της Κεντρικής Ευρώπης. Γι’ αυτούς ένα θήραμα όπως η μπεκάτσα ταίριαζε στην κουζίνα ενός αρχοντικού κτιρίου.
 
Είναι, επίσης, βέβαιο ότι η κουλτούρα της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας μεταλαμπαδεύτηκε στην Ελλάδα, στην τότε μεγαλοαστική τάξη. Το κυνήγι είχε και αυτό τις επιρροές του, όπως ήταν φυσικό.
 
Οι ζωγραφισμένες μπεκάτσες στο Μέγαρο του Σλήμαν και οι βορειοευρωπαϊκές κυνηγετικές συνήθειες των πλούσιων ξένων που ζούσαν στην Ελλάδα ίσως αποτέλεσαν την απαρχή του κυνηγιού της μπεκάτσας στη χώρα μας. Οι μπεκάτσες έπαψαν να είναι, τουλάχιστον για την αριστοκρατία της Αθήνας, οι «ξυλόκοτες» των χωρικών στην ύπαιθρο και έγιναν οι «βασίλισσες του δάσους», ένα θήραμα και έδεσμα της αριστοκρατίας και των βασιλιάδων.
 
Μια επίσκεψη στο «Ιλίου Μέλαθρον» για τους μπεκατσοκυνηγούς είναι μια μικρή βουτιά στην ιστορία του κυνηγιού και η ανακάλυψη της βελουδομάτας στην κουζίνα του Μεγάρου Σλήμαν μια ευχάριστη έκπληξη.
 
Θωμάς Μπατσέλας
Φωτογραφίες Θωμάς Μπατσέλας
 

Category: 
About the Author
Εικόνα admin

admin

Facebook Comments Box