Αρχική iHunt.gr Για κοτσύφια την έναρξη

Για κοτσύφια την έναρξη

από iHunt Team
kotsyfia_enarxi

Τα τρυγόνια και τα ορτύκια έχουν την τιμητική τους στην έναρξη και αυτό το κυνήγι προγραμματίζουν για το ξεκίνημα. Ολοι; Οχι ακριβώς. Την ημέρα της έναρξης διάλεξα ένα διαφορετικό θήραμα για να ρίξω τις πρώτες τουφεκιές της χρονιάς.
 
Τα κοτσύφια, από τις πρώτες μέρες του Αυγούστου που ξεκίνησαν τα πρώιμα σταφύλια να ροδοκοκκινίζουν στο αμπέλι, άρχισαν να μαζεύονται σε μικρά κοπαδάκια για να πάρουν το μερτικό τους. Αν αφεθούν ανενόχλητα, θα αφήσουν μόνο τα φύλλα και τα κοτσάνια την ημέρα του τρύγου.
 
Κάθε χρόνο μετά την έναρξη του κυνηγιού επισκέπτομαι «οπλισμένος» το αμπέλι πρωί και απόγευμα, για να κρατήσω μακριά τους μικρούς φτερωτούς κλέφτες. Υστερα από μερικές ημέρες με απανωτούς πυροβολισμούς, ακόμη και σε όσα κοτσύφια κρύβονται μέσα στη βλάστηση ή πετούν ψηλά και μακριά, καταφέρνω να δημιουργήσω μια «no flight zone» πάνω από το αμπέλι.
 
Νωρίς το πρωί της Πέμπτης άφησα το αυτοκίνητο μπροστά στην πόρτα της περίφραξης. Ψηλά στα θερισμένα χωράφια ακούγονταν αραιές τουφεκιές στα ορτύκια και πιο συχνά έπεφταν γρήγορες διπλές και τριπλές από τα τρυγονοκαρτέρια. Μια τσιριχτή προειδοποίηση ακούστηκε μέσα από το αμπέλι μόλις άνοιξα την πόρτα του αυτοκινήτου και ένας αρσενικός κότσυφας πέταξε τρομαγμένος προς την αντίθετη κατεύθυνση.
 
Τα έμπειρα πουλιά με αντιλήφθηκαν και φρόντισαν να εξαφανιστούν. Δύο φετινάρια πετάχτηκαν μπροστά μου όταν μπήκα στο αμπέλι και πήραν γραμμή για το πυκνό δίπλα στον φράχτη.
 
Το ένα έπεσε μπροστά στα φαγωμένα σταφύλια και το δεύτερο χώθηκε μέσα στα δέντρα τσουρουφλισμένο, αφήνοντας μερικά πούπουλα στο αέρα. Είχε πάρει το μάθημά του. Οι τουφεκιές μου ανταγωνίζονταν σε πυκνότητα την παρέα στα τρυγονοκάρτερα και πολλοί θα αναρωτιόνταν πώς τους ξέφυγε τόσο καλό πέρασμα. Κάθε κότσυφας που τολμούσε να αφήσει την ασφάλεια της ρεματιάς και ερχόταν να πάρει το πρωινό του σταφύλι ένιωθε τα σκάγια γύρω του.
 
Οσα έπεσαν μέσα στις αγκαθιές και στα βάτα που περιβάλλουν τον φράχτη, που ήταν και τα περισσότερα, ήταν αδύνατο να τα ανακαλύψω.
 
Στο αμπέλι…
 
Το απόγευμα ακολούθησε νέα εξόρμηση, αυτήν τη φορά μόνο ένα πιάστηκε επ’ αυτοφώρω να τσιμπολογά στα κλήματα.
 
Η πρωινή τρομοκρατία έπιασε τόπο. Τρεις συνεχόμενες μέρες κυνηγετικών εξόδων και καμιά δεκαριά κοτσύφια στο ψυγείο είναι αρκετά για να κρατήσουν ασφαλές το αμπέλι τουλάχιστον για δέκα μέρες.
 
 
Μετά όλο και κάποια μακρινά πουλιά θα κάνουν την εμφάνισή τους, για να ακολουθήσει ένας καινούργιος γύρος από καρτέρια κοτσυφιών μέσα στον Σεπτέμβριο, όταν και θα είναι πιο προκλητικά και ακόμη πιο γλυκά τα σταφύλια.
 
Ο μόνος τρόπος για να φοβηθούν τα κοτσύφια είναι οι στοχευμένοι πυροβολισμοί πάνω τους. Πολλοί αμπελουργοί δοκιμάζουν κανονάκια που «πυροβολούν» σε τακτά χρονικά διαστήματα, όμως μετά τις πρώτες 3-4 μέρες τα κοτσύφια συνηθίζουν και μπορεί να αναπαύονται πάνω στα κανονάκια όσο αυτά βροντούν ακίνδυνα. Ούτε τα σκιάχτρα μπορούν να κρατήσουν μακριά από μόνα τους τα συγκεκριμένα πουλιά.
 
Το κυνήγι των κοτσυφιών είναι η καλύτερη μέθοδος για να αντιμετωπιστούν οι ζημιές που προκαλούν στα αμπέλια. Τα μαγειρεμένα κοτσύφια την ημέρα του τρύγου είναι η καλύτερη ανταμοιβή για τις προσπάθειες του αμπελουργού αλλά και του κυνηγού. Με ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί, από τα τελευταία που απομένουν συνήθως από την προηγούμενη χρονιά, ολοκληρώνεται μια επίπονη και επίμονη προσπάθεια να ετοιμαστεί το κρασί της χρονιάς.
 
Οι μικροί φτερωτοί κλέφτες των σταφυλιών είναι το τελευταίο εμπόδιο πριν από τον τρύγο και η έναρξη του κυνηγιού δίνει πάντα την απαραίτητη και σωτήρια λύση στο πρόβλημα. Το κρασί της χρονιάς θα είναι και φέτος εξασφαλισμένο. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου…
 
Θωμάς Μπατσέλας
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Θωμάς Μπατσέλας
 

Print Friendly, PDF & Email

Σχετικά Άρθρα

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο ihunt.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας Αποδοχή Περισσότερα