Αρχική iHunt.gr Κυνήγι είναι η λήψη τροφής από τη φύση

Κυνήγι είναι η λήψη τροφής από τη φύση

από iHunt Team
trofi

demobanner

Το «φάτε τοπικό φαγητό» πολύ καιρό πριν γίνει ένα δημοφιλές σύνθημα για κοινωνικά ευαισθητοποιημένους Αμερικάνους, ήταν μια αναγκαιότητα για τους προγόνους μας, και εξακολουθεί να είναι για πολλούς ανά την υδρόγειο. Ωστόσο πολλοί από εμάς έχουν μεγαλώσει χωρίς την έννοια ότι οι ίδιοι θα πρέπει να φέρουν το κρέας στο τραπέζι,σκοτώνοντας το….
 
Είναι πλέον πολύ εύκολο να γίνει στο μυαλό μας η σύνδεση μεταξύ των τροφίμων και του πιάτου στο τραπέζι μας κατά τη συγκέντρωση των συστατικών από τον κήπο ή όταν το μπακάλικο διαφημίζει τοπικά προϊόντα, αλλά μερικοί άνθρωποι επιμένουν να υποστηρίζουν με πάθος ότι η απόλυτη έννοια του σλόγκαν «φάτε τοπικό φαγητό» είναι η  εμπειρία να κυνηγήσεις μόνος σου, το δικό σου κρέας ή και τα ψάρια.
 
“Περίπου το 80 με 90 τοις εκατό των τροφίμων που τρώω είναι αυτό που καρπώνομαι από το κυνήγι,” λέει η Nicole McClain, μια καταξιωμένη κυνηγός με τόξο τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Αφρική που εμφανίζεται στο κυνηγετικό τηλεοπτικό δίκτυο Outdoor Channel .Η McClain κυνηγά ελάφι, αρκούδα, γαλοπούλα, βίσονα, και μια ποικιλία από ζώα της Αφρικής, όπως gemsbok, waterbuck, Impala,Kudu ( διαφορετικά είδη αφρικάνικης αντιλόπης ).
 
“Το κυνήγι για μένα είναι να τα καλύπτει όλα. Πρόκειται για τη συγκομιδή των ζώων, έχει να κάνει σχετικά με τη διατήρηση των βιοτόπων και την διαχείριση των πληθυσμών, είναι για να φέρνει φαγητό στο τραπέζι και είναι αυτή η απόλυτη επαφή με την φύση », λέει η McClain.
 
Η Vicki Cianciarulo,τοξότρια και αυτή και συμπαρουσιάστρια στην εκπομπή “Η επιλογή με τον Ralph & Vicki ”  επίσης στο κυνηγετικό τηλεοπτικό δίκτυο Outdoor Channel συμφωνεί, λέγοντας ότι, «το φαγητό είναι στην κορυφή της λίστας. Το αγαπημένο μου θήραμα τόσο από κυνηγετικής απόψεως όσο και από γευστικής  είναι η άλκη. Ο,τι, τι κυνηγάμε το τρώμε. Οι καταψύκτες μας είναι γεμάτοι και συνήθως καταλήγουμε να γεμίζουμε και αυτούς της οικογένειας και των φίλων μας. “
 
Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό αλλά αυξανόμενο ενδιαφέρον για την συγκομιδή άγριας τροφής (κρέας από θηράματα και αλιευμένα ψάρια) που καταλήγουν στο τραπέζι μας. Στις ΗΠΑ, το 2011, υπήρχαν 13.700.000 κυνηγοί και 33.100.000 ψαράδες όλοι τους συγκομιστές καθαρά άγριας τροφής, σύμφωνα με μια έρευνα που πραγματοποιήθηκε από την Υπηρεσία Απογραφής των ΗΠΑ και της Αμερικάνικης υπηρεσίας για την αλιεία και την θήρα. Σε σύγκριση με την έρευνα του 2006, η συμμετοχή είναι ανεβασμένη μέχρι και 3 τοις εκατό.
 
Και ο Filippo SEGATO, Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας των Ενώσεων για το Κυνήγι και τη Διατήρηση της Ε.Ε (FACE), λέει ότι «η σχέση μεταξύ κυνηγιού και τροφίμων έχει κερδίζει έδαφος σε όλη την ΕΕ.« Η ΕΕ μετρούσε 7.000.000 κυνηγούς και 25 εκατομμύρια ψαράδες το 2014.
 
Στη Σουηδία, το κρέας θηραμάτων αντιπροσωπεύει περίπου το 15 τοις εκατό της συνολικής κατανάλωσης κρέατος. Ο SEGATO σημειώνει ότι η συνολική δημόσια αποδοχή της κυνηγετικής δραστηριότητας είναι 87 τοις εκατό, η οποία είναι υψηλότερη από ό, τι στις περισσότερες χώρες και αυτό συμβαίνει πιθανότατα λόγω της σύνδεσης εδώ και καιρό μεταξύ κυνηγιού και των τροφίμων στη χώρα αυτή. (Στις ΗΠΑ, η δημόσια αποδοχή του κυνηγιού είναι στο υψηλότερο ποσοστό όλων των εποχών, 79 τοις εκατό, το οποίο είναι σχεδόν  5 τοις εκατό υψηλότερο από ό, τι τα τελευταία χρόνια και πιθανόν να οφείλεται στο αυξανόμενο κύμα των νέων κυνηγούς που κυνηγάνε  για να τραφούν και όχι απλά για να πάρουν κάποια τρόπαια ).
 
Αλλά πώς ξέρουμε εάν το κρέας είναι ασφαλές ή ακόμη και υγιές; Στην Ιταλία, υπάρχει ένα σχέδιο- μελέτη σε εξέλιξη για να πιστοποιήσει την προέλευση και την ποιότητα του κρέατος των θηραμάτων μέσα από μια συνεργασία μεταξύ του Τμήματος Κτηνιατρικών Επιστημών και Δημόσιας Υγείας του Μιλάνου (DVSPH-Μ), το Πανεπιστήμιο της Γαστρονομίας Επιστημών του Pollenzo και της Ιταλικής Εταιρείας Προληπτικής Κτηνιατρική : «Άγριο και καλό: μια αλυσίδα τροφίμων που πρέπει να εκτιμάμε.”
 
Σύμφωνα με τον καθηγητή Paolo Lanfranchi της DVSPH-Μ, η ζήτηση για το κρέας θηραμάτων αυξάνεται στην Ιταλία με περίπου 6.800 τόνους κρέατος αγρίων θηραμάτων να καταναλώνονται ετησίως. Επειδή η νομοθεσία της ΕΕ επιτρέπει στους κυνηγούς να εμπορεύονται τα θηρευμένα ζώα, η διαθεσιμότητα των προϊόντων με βάση το κρέας θηραμάτων, κυρίως ως αλλαντικά και σαλάμι, αυξάνεται επίσης και στα δύο επίπεδα και στα εστιατόρια και στα παντοπωλεία.
 
Όπως και στις ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να σκοντάφτουν σε ένα βασικό θέμα,στο να πείσουν δηλαδή τους ανθρώπους να δεχτούν κάτι περισσότερο από το κοτόπουλο, βοδινό και χοιρινό κρέας στο τραπέζι. «Η γενική αντίληψη του κοινού σχετικά με την κατανάλωση κρέατος θηραμάτων θα πρέπει σίγουρα να βελτιωθεί», λέει ο Lanfranchi, ο οποίος ελπίζει ότι το σχέδιο αυτό θα “να χρησιμεύσει ως το βασικό εργαλείο εκπαίδευσης για να βοηθήσει τους κυνηγούς να κερδίσουν επιπλέον δημόσια αποδοχή.”
 
Χρειάστηκε λίγο χρόνο ο Tovar Cerulli, ένας μακροπρόθεσμος χορτοφάγος και συγγραφέας του βιβλίου Σκεπτόμενο Σαρκοφάγο, να αποδεχθεί την κρεοφαγία. Αποφάσισε να ασχοληθεί με το κυνήγι επειδή έψαχνε μια ισχυρότερη σύνδεση μεταξύ φύσης και τροφής στο πιάτο του. Αποφάσισε ότι τρώγοντας “την απόλυτη μορφή του κρέατος ελευθέρας βοσκής” που αντιπροσωπεύουν τα θηράματα ήταν μια ηθικότατη  και βιώσιμη επιλογή. “Δεν υπάρχει τίποτα εγγενώς οικολογικά επιζήμιο για το κυνήγι», λέει. Αυτό μπορεί να ωφελήσει πραγματικά τα ζώα, εμποδίζοντας τον υπερπληθυσμό.
 
Το κυνήγι επίσης μπορεί να είναι καλύτερο για το περιβάλλον από τις παραδοσιακές μεθόδους εκτροφής οικόσιτων ζώων . Σκεφτείτε το: Θηρεύοντας ένα μόνο ελάφι μέσα στον άγριο βιότοπό του αφήνει ένα σημαντικά μικρότερο οικολογικό αποτύπωμα από ένα αγρόκτημα βοοειδών.
 
Μπορεί να υπάρχει και ένας άλλος λόγος που όλο και περισσότεροι κυνηγοί μπαίνουν στο παιχνίδι. Στις ΗΠΑ η εμπορική παραγωγή βοείου κρέατος μειώθηκε 5,4 τοις εκατό το 2014 και είναι σήμερα στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1994. Δεν υπάρχουν σημάδια επέκτασης της κτηνοτροφίας, η οποία έχει ωθήσει τις πιο λιανικές τιμές του βοείου κρέατος σε επίπεδα ρεκόρ.
 
Αντίθετα, οι πληθυσμοί των ελαφιών κυριολεκτικά ακμάζουν και πολλές πολιτείες ανέφεραν την υγιή ανάπτυξη του θηραματικού κεφαλαίου και αύξηση του σωματικού βάρους μεταξύ των άγριων πληθυσμών ελαφιών το 2014. Στην Ιταλία, τα ελάφια είναι επίσης σε άνοδο, τέτοια άνοδο που να μπορεί να δικαιολογήσει την μελλοντική αλλαγή γεύματος για πολλούς ανθρώπους ….
 
Απόδοση στα Ελληνικά για το iHunt.gr Αλέξανδρος Παλαιολόγος nationalgeographic.com



Print Friendly, PDF & Email

demobanner

Print Friendly, PDF & Email


Σχετικά Άρθρα

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο ihunt.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας Αποδοχή Περισσότερα