Αρχική iHunt.gr Συνεντευξη ενος φασσοκυνηγου!

Συνεντευξη ενος φασσοκυνηγου!

από iHunt Team
fasoky

Με τον Γρηγόρη τον Σύρπη γνωριζόμαστε εδώ και αρκετά χρόνια και οι φήμες τον θέλουν να είναι από τους καλούς φασσοκυνηγούς της Βέροιας. Λόγω της φύσης της δουλειάς του, διαθέτει αρκετό χρόνο στο κυνήγι της φάσσας, με αξιόλογα αποτελέσματα.
 
Με αφορμή τα παραπάνω, επιχείρησα να του πάρω μία «συνέντευξη» με στόχο την καταγραφή των εμπειριών και των γνώσεών του πάνω στο συγκεκριμένο κυνήγι, τις οποίες ήρθε ο καιρός να τις μοιραστούμε και με άλλους κυνηγούς μέσα από το τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας.
 
 
Το κυνήγι της φάσσας προϋποθέτει, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, υπομονή, ψυχραιμία, καλή σκόπευση, ελεύθερο χρόνο και πολλά… χιλιόμετρα. Πετυχημένος θεωρείται ο φασσοκυνηγός που έχει καλά αποτελέσματα σε πολλά μέρη.
 
Αν και οι συνθήκες πλέον έχουν αλλάξει, και η οικονομική κρίση μάς έχει υποχρεώσει όλους να αναπροσαρμόσουμε το κόστος σε χρόνο και χρήμα για τα κυνήγια μας, συμφωνήσαμε να αφήσουμε τις περιγραφές όπως ήταν στο αρχικό κείμενο που γράφτηκε τον «καλό καιρό», με την ελπίδα αυτό που ζούμε να είναι μία δυσάρεστη παρένθεση και σύντομα να μπορούμε ξανά να αφιερώσουμε περισσότερα στην αγαπημένη μας δραστηριότητα. Προσωπικά όσες φορές και να διαβάσω τις αναφορές του Γρηγόρη τις βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες. Ελπίζω το ίδιο ενδιαφέρουσες να τις βρείτε κι εσείς.
 
-Γρηγόρη, πώς ήρθες σε επαφή με το κυνήγι και πότε έβγαλες την πρώτη σου άδεια;
 
Στο σόι μου δεν υπήρχε κανένας κυνηγός, αλλά εγώ από το δημοτικό ήμουν με μία σφεντόνα στο χέρι και έβγαινα πάντα πρώτος στα σπουργίτια… Το 1973, σε ηλικία 12 ετών αγόρασα το πρώτο μου αεροβόλο, ένα 22άρι DIANA με 600 δραχμές. Με αυτό χτυπούσα γερακότσιχλες και κοτσύφια στις παρυφές της Βέροιας, εκεί που τώρα είναι σπίτια και τότε ήταν μηλιές.
Στα 14, αγόρασα ένα Φλομπέρ, το οποίο αποτέλεσε και τον… προθάλαμο για την αγορά μονόκαννου, σε ηλικία 16 χρόνων, οπότε και με την έγγραφη άδεια του πατέρα μου έβγαλα την πρώτη άδεια θήρας.
 
-Είπες πως κανένας συγγενής σου δεν κυνηγούσε, ο πατέρας σου πώς και το ενέκρινε;
 
Δεν μπορούσε να κάνει κι αλλιώς. Επέμεινα τόσο να με αφήσει να βγάλω άδεια, που στο τέλος το κατάφερα. Με το μονόκαννο κυνήγησα μόνο έναν χρόνο και τον επόμενο, το 1977, αγόρασα την πρώτη μου καραμπίνα, μία Beretta 301. Τότε ξεκίνησα να κυνηγάω πιο συστηματικά. Παρά τις δυσκολίες και τις ελλείψεις σε εξοπλισμό και γνώσεις, τα πράγματα ήταν καλά, γιατί τότε δεν χρειαζόταν να πας μακρυά για να βρεις θηράματα.
Στις παρυφές της Βέροιας, με χιόνι, πήρα μία χρονιά έξι μπεκάτσες σε μια μέρα, ενώ για παπιά, πηγαίναμε με κάτι φίλους που είχαν αυτοκίνητο μέχρι την Κουλούρα, που είναι σε μικρή απόσταση από τη Βέροια.
 
-Σκυλιά είχες;
 
Ναι. Από το ’77 και μετά είχα πάντα σκυλιά. Το πρώτο μου σκυλί ήταν ένα Κούρτσχααρ θηλυκό, με το οποίο έκανα καλά κυνήγια.
 
-Τι θηράματα κυνηγούσες εκείνη την εποχή;
 
Κυρίως τρυγόνια, ορτύκια, πέρδικες (για έναν μήνα μόνο), φάσσες και τσίχλες. Αν και είχα σκυλί, από νωρίς σταμάτησα το κυνήγι της μπεκάτσας, γιατί δεν μου ταίριαζε. Σπανιότερα πηγαίναμε και για πάπιες τότε. Στις 15 Σεπτέμβρη πηγαίναμε πάντα για τρυγόνια στα Γρεβενά και μόνο αφού μετανάστευαν τα τρυγόνια και τα ορτύκια για νότια, πηγαίναμε για έναν μήνα στις πέρδικες. Από τον Νοέμβριο και μετά ασχολούμασταν σχεδόν αποκλειστικά με φάσσες και λιγότερο με τις τσίχλες.
Ολα αυτά άλλαξαν το ’83, μόλις απολύθηκα από τον στρατό και αφού είχα αγοράσει το πρώτο μου αυτοκίνητο. Τότε, έμπλεξα με μια παρέα παλιών και πολύ καλών κυνηγών, οι οποίοι από εκτίμηση του πάθους μου αλλά και του σεβασμού που τους έδειχνα άρχισαν να με παίρνουν μαζί τους σε κυνήγια εκτός νομού, κυρίως στα Γρεβενά για φάσσες. Την περίοδο αυτή έμαθα τα περισσότερα απ’ όσα ξέρω γύρω από το φασσοκυνήγι, οι άνθρωποι αυτοί ήταν οι καλύτεροι δάσκαλοι που θα μπορούσα να έχω.
 
-Εμεινες καιρό με αυτή την παρέα;
 
Για τρία χρόνια περίπου, μέχρι και το ’86. Στη συνέχεια φτιάξαμε παρέα με μερικούς φίλους και, έχοντας βελτιώσει τις ικανότητές μας αισθητά, παίρναμε πάνω από 300 ορτύκια κάθε χρόνο, τα οποία τα κυνηγούσαμε μέχρι και τον Νοέμβρη. Μετά, κυνηγούσαμε για κάνα μήνα πέρδικες και στη συνέχεια σχεδόν αποκλειστικά φάσσες.
 
-Ας επικεντρωθούμε τώρα στο κυνήγι της φάσσας. Σε ποιες περιοχές κυνηγάς συνήθως;
 
Με την παρέα μου στους νομούς Γρεβενών, Καστοριάς, Εδεσσας, Ημαθίας, Κιλκίς, Σερρών, και Δράμας.
 
-Αρκετοί νομοί και μεγάλες αποστάσεις από τη Βέροια. Με τι κριτήρια κάνετε συνήθως την επιλογή;
 
Οι φάσσες δείχνουν από τα περάσματα το πού θα ξεχειμωνιάσουν. Η επιλογή τους εξαρτάται κυρίως από τη διαθεσιμότητα τροφής και από τον βιότοπο. Πρώτες πηγές τροφής τους αποτελούν με σειρά προτεραιότητας το καλαμπόκι, το κάστανο της οξιάς, τα βελανίδια και το πουρνάρι (το βελανίδι του). Αν και προτιμάνε το καλαμπόκι, το επισκέπτονται μόνο σε περιοχές που είναι κοντά σε δασωμένες πλαγιές με ρεματιές. Σε αντίθετη περίπτωση, ο βιότοπος είναι αυτός που αποτελεί το σημαντικό κριτήριο στην επιλογή, και αυτός είναι ο λόγος που δεν τις βρίσκουμε στις εκτεταμένες πεδιάδες. Σε περιοχές με βελανιδιές και οξιές θα τραφούν στην οξιά, ενώ σε περιοχές με πολύ πουρνάρι και λίγες βελανιδιές, θα τις βρούμε να τρέφονται στις δεύτερες. Για τον ύπνο τους διαλέγουν απόμερα και πυκνά μέρη. Το ιδανικότερο μέρος για την κούρνια τους είναι τα πευκοδάση, μέσα στα οποία βρίσκουν κάλυψη και προστασία από τα έντονα καιρικά φαινόμενα.
 
-Πώς επιλέγετε τον τόπο που θα κυνηγήσετε;
 
Ολοήμερη έρευνα με το αυτοκίνητο, συνήθως χωρίς κιάλια. Αφού εξακριβώσουμε τη διαδρομή από την κούρνια στις θέσεις τροφοληψίας και τα σημεία ανεύρεσης τροφής, στα οποία τα πουλιά περνάνε σε χαμηλό ύψος, πιάνουμε καρτέρια εκεί. Την ίδια, ή αν αυτό δεν είναι δυνατό, την επόμενη μέρα. Δεν κυνηγάμε ποτέ τις φάσσες στην κούρνια, γιατί έτσι θα τις διώξουμε τελείως από την περιοχή. Ενα συστηματικό λάθος που κάνουνε οι Ελληνες φασσοκυνηγοί είναι ότι αποχωρούν από το κυνήγι νωρίς το πρωί, συνήθως πριν από τις 11. Η φάσσα, όταν έχει καλοκαιρία, τρέφεται το απόγευμα. Εμείς όταν εντοπίσουμε μία περιοχή τροφοληψίας των πουλιών, πηγαίνουμε στο μέρος, δεν ενοχλούμε τα πουλιά που συνήθως φεύγουν αμέσως μόλις τα πλησιάσουμε και πιάνουμε καρτέρια. Τα πουλιά μέχρι το μεσημέρι θα ξανακάνουν την εμφάνισή τους και εμείς τα περιμένουμε προετοιμασμένοι. Τα παραπάνω δεν συμβαίνουν όταν οι φάσσες βρίσκονται σε κάποιο τόπο για νερό. Εκεί, όταν ενοχληθούν, δεν θα ξανάρθουν. Να σημειώσουμε εδώ πως τα πουλιά (που επιστρέφουν λίγα λίγα), ακόμα και να ακούσουν τις τουφεκιές κατά την επιστροφή τους, θα έρθουν τελικά να κάτσουν εκεί απ’ όπου σηκώθηκαν. Ποτέ δεν κυνηγάμε στο ίδιο μέρος την επόμενη μέρα. Το πιο πιθανό είναι πως, αφού τουφεκιστούν τα πουλιά, τα περισσότερα θα φύγουν από την περιοχή. Οταν όμως μένουν κάποια, η επιστροφή των πολλών θα γίνει γρηγορότερα.
 
-Ποιες θεωρείς ως τις πλέον ιδανικές συνθήκες;
 
Την κακοκαιρία με χιόνια στα ορεινά και επικράτηση χαμηλών γενικά θερμοκρασιών. Σε αυτές τις συνθήκες, αυξάνονται οι ημερήσιες ενεργειακές απαιτήσεις των πουλιών και ταυτόχρονα μειώνονται τα διαθέσιμα τροφής ή είναι πιο δύσκολο να εντοπιστούν. Τότε οι φάσσες πετάνε όλη μέρα και είναι πιο εύκολο να τις κυνηγήσεις. Σε αυτές τις συνθήκες, συνήθως τις βρίσκουμε στα όρια μεταξύ χιονισμένου και ξέχιονου. Τα ίδια ισχύουν και όταν τις κυνηγάς εκεί που πίνουν νερό. Οι φάσσες προτιμούν μέρη με στάσιμο νερό, χωρίς μεγάλο βάθος, και η προτίμηση αυτή αυξάνεται όταν κοντά στο νερό υπάρχουν και μεγάλα φυλλοβόλα δέντρα, τα οποία από τον Οκτώβρη και μετά δεν έχουν φύλλα και έτσι κάθονται πρώτα πάνω στο δέντρο και εποπτεύουν την περιοχή και μετά πέφτουν για νερό. Επίσης, εκτός από την παγωνιά, ο δυνατός άνεμος ευνοεί το κυνήγι της φάσσας, αρκεί να το προσαρμόσουμε στις νέες συνθήκες που διαμορφώνει ο καιρός. Δηλαδή, να επιλέξουμε για καρτέρια ρεματιές και υπήνεμα μέρη και όχι τις κορυφογραμμές στις οποίες καθόμαστε όταν δεν έχει αέρα. Στα μέρη που τρώνε, πίνουν νερό και κοιμούνται οι φάσσες υπάρχουν συνήθως αρκετά πούπουλα, τα οποία αποτελούν πολύ καλό δείκτη για την παρουσία τους εκεί.
 
Γενικά θα έλεγα πως :
 
1. Με τον αέρα κυνηγάμε σε ρεματιές,
2. Με τη βροχή σπάνια θα έχουμε αποτέλεσμα, αφού τα πουλιά δεν παίζουν καθόλου,
3. Με το χιόνι γίνονται τα καλύτερα κυνήγια φάσσας (εννοείται όταν και όπου επιτρέπεται) και
4. Με την καλοκαιρία είναι δύσκολο να κάνεις πετυχημένο και αποτελεσματικό κυνήγι φάσσας.
 
 
-Τι όπλο και τι φυσίγγια χρησιμοποιείς στο κυνήγι της φάσσας;
 
Εχω δύο καραμπίνες, αλλά συνήθως κυνηγώ με τη μία, η οποία είναι μία Beretta 303 deluxe με τροποποιημένο (μακρύτερο) κοντάκι, κάννη 71 εκ. και τριάρι τσοκ.
Τα φυσίγγια που χρησιμοποιώ είναι Νο5 ή 6, 34 ή 36 γραμμαρίων, ανάλογα με τις συνθήκες. Συνήθως τα πρωινά βάζω πεντάρια 36 γρ. και όσο γλυκαίνει η μέρα, τα αλλάζω με τα εξάρια.
 
-Κάνεις προσκόπευση;
 
Ναι, αλλά όχι μεγάλη, γιατί συνήθως τουφεκάω κοντά. Εφαρμόζω τη μέθοδο της συνέχισης της σκόπευσης μετά τη βολή.
 
-Εχεις διαπιστώσει κάποιες διαφορές στη συμπεριφορά ή τη μορφολογία των πουλιών από περιοχή σε περιοχή;
 
Ναι. Τα πουλιά που βρίσκουμε στη δυτική πλευρά της Πίνδου κοντά στο Επταχώρι, τη Ζούζουλη και τη Φούρκα, είναι μικρότερα, πιο σκούρα και λιγότερο? έξυπνα (!)
 
-Τι εννοείς λιγότερο έξυπνα;
 
Είναι πιο εύκολο να τις χτυπήσεις. Ισως θα ήταν σωστότερο αν λέγαμε πως φοβούνται λιγότερο τον άνθρωπο. Αυτές τις φάσσες τις αποκαλώ «Εγγλέζες», γιατί πρέπει να έρχονται από τη Δυτική Ευρώπη.
 
-Πόσα χιλιόμετρα διανύετε συνήθως εσύ και η παρέα σου για τα καρτέρια και ποια ήταν η μέγιστη απόσταση που διήνυσες στο παρελθόν για αυτόν το σκοπό;
 
Συνήθως χωριζόμαστε σε δύο ομάδες των δύο ατόμων η καθεμία, ώστε να ερευνάμε διαφορετικές περιοχές για τον εντοπισμό των πουλιών. Κάθε ομάδα διανύει κατά μέσο όρο πάνω από 300 χιλιόμετρα σε μία ημερήσια έξοδο. Μόνο το δικό μου αυτοκίνητο διανύει γύρω στα 30.000 χιλιόμετρα τον χρόνο αποκλειστικά και μόνο για το κυνήγι της φάσσας.
 
Θυμάμαι τον Δεκέμβριο του 2003, που ήμασταν για φάσες στο Νευροκόπι Δράμας και μας πήραν τηλέφωνο από το Επταχώρι Καστοριάς ότι παρουσιάστηκαν πολλά πουλιά. Φύγαμε λοιπόν από το Νευροκόπι το μεσημέρι και φτάσαμε στο Επταχώρι κατά τις δέκα το βράδυ!
 
Το ωραίο ήταν πως ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου στο οποίο σκοπεύαμε να διανυκτερεύσουμε είχε κοιμηθεί και μην έχοντας το τηλέφωνό του, αρχίσαμε να πετάμε πέτρες στη στέγη για να ξυπνήσει. Τελικά, και ενώ δεν ξύπναγε ο άνθρωπος με τις πέτρες, βρέθηκε το νούμερο και τον πήραμε τηλέφωνο. Οταν ξύπνησε, έμεινε κατάπληκτος από την όλη κατάσταση και, αφού του εξηγήσαμε τι γίνεται, μας έβαλε στο ξενοδοχείο και κοιμηθήκαμε. Την επόμενη μέρα πήραμε τριάντα φάσσες τέσσερα άτομα.
 
-Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να βρεθεί σε κίνδυνο ο φασσοκυνηγός;
 
Οχι πάνω στο κυνήγι, αλλά στη διαδρομή προς αυτό. Κατά την επιστροφή από ένα μέρος στην Ανατολική Μακεδονία που κυνηγούσαμε όλη μέρα, στο ύψος της Ασπροβάλτας, μόλις είχε αρχίσει να βρέχει και ο δρόμος γλιστρούσε επικίνδυνα. Εγώ λόγω κούρασης δεν εκτίμησα σωστά την κατάσταση, με αποτέλεσμα να χάσω τον έλεγχο του αυτοκινήτου το οποίο, αφού έφερε αρκετές σβούρες, σταμάτησε στην άκρη του δρόμου χωρίς ευτυχώς να πάθει το παραμικρό κάποιος από μας. Τα κυριότερα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν στο κυνήγι της φάσσας έχουν σχέση με το αυτοκίνητο. Περιπτώσεις σαν αυτήν που ανέφερα ή άλλες στις οποίες κολλήσαμε στο βουνό, στη λάσπη ή στο χιόνι, πρέπει να προβλέπονται και να αποφεύγονται. Αυτό μπορεί να συμβεί με τη χρήση του κατάλληλου εξοπλισμού, με τον σεβασμό στις ικανότητες και τις αντοχές μας (όπως π.χ. στον ύπνο ή στο πόσο γρήγορα οδηγούμε), και πάνω από όλα με την απόκτηση και εφαρμογή της γνώσης αποφυγής, αλλά και επίλυσης ανάλογων προβλημάτων. Το ίδιο το κυνήγι της φάσσας αυτό καθεαυτό, νομίζω είναι από τα πιο ασφαλή κυνήγια με δεδομένο το ότι ακόμη και στις περιπτώσεις που οι κυνηγοί πιάνουν καρτέρια σε κοντινές αποστάσεις, στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων τα πουλιά πετάνε ψηλά και δεν πραγματοποιούνται βολές σε μικρή γωνία με το έδαφος που θα μπορούσαν να προκαλέσουν κάποιο ατύχημα.
 
-Αλλάζουν περιοχές διαχείμασης οι φάσσες στην Ελλάδα από χρονιά σε χρονιά;
 
Ναι. Θυμάμαι το ’88 στον Αιμιλιανό των Γρεβενών είχε ρίξει αρκετό χιόνι και πολλά πουλιά πέφτανε στα ρέματα και τα χωράφια. Το ’94 πολλά πουλιά ήταν στα Σέρβια Κοζάνης. Είχε αρκετά χιόνια εκείνη τη χρονιά και 4 άτομα πήραμε 793 φάσες συνολικά. Το 2003 πολλά πουλιά είχε στη Δράμα, το 2004 στη Νεάπολη και το Τσοτύλι Κοζάνης και το 2007 τα πουλιά ήταν στην περιοχή μεταξύ Μετσόβου, Μηλιάς και Τρυγόνας. Το 2009 οι περισσότερες φάσσες μείνανε στους νομούς Σερρών και Κιλκίς. Οι λόγοι για τους οποίους διαφοροποιούνται οι μετακινήσεις τους είναι αυτοί που αναφέραμε παραπάνω, δηλαδή διαθεσιμότητα τροφής σε συνδυασμό με κατάλληλες περιοχές για κούρνια.
 
-Είναι προφανές ότι μέσα από το κυνήγι έχεις γνωρίσει πολλούς τόπους, αλλά και πολλούς ανθρώπους;
 
Ναι. Στις περιοχές που πάμε γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους, κυνηγούς και μη. Θα ήθελα εδώ να αναφέρω τον φίλο Σαράντη Μαρκόπουλο, ο οποίος ζει στα Γρεβενά και είναι από τους καλύτερους φασσοκυνηγούς που γνωρίζω. Ο Σαράντης με καλεί πάντα όταν εντοπίζει πουλιά στα Γρεβενά και έχουμε κάνει και καλά κυνήγια μαζί.
 
-Εχεις να προτείνεις κάποια διαχειριστικά μέτρα για το κυνήγι της φάσσας στη χώρα μας;
 
Το 2007 άνοιξε το καταφύγιο της Κορυφής και Χρυσαυγής και απαγορεύτηκε η περιοχή του Αυγερινού στα Γρεβενά. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιαίτερα αρνητικό για τα πουλιά που υπήρχαν στην περιοχή, γιατί η περιοχή της Χρυσαυγής που έχει χαμηλότερο υψόμετρο αποτελούσε χώρο στον οποίο μπορούσαν να κουρνιάσουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα που μετακινούνται στα χαμηλά. Στον Αυγερινό, αντίθετα, επειδή πιάνει από νωρίς χιόνι, τα πουλιά δεν πάνε να κουρνιάσουν κατά τους χειμερινούς μήνες.
 
Ετσι, τα πουλιά κούρνιαζαν στα πεύκα που βρίσκονται στις παρυφές της πόλης των Γρεβενών και ήταν πιο ευάλωτα στις μετακινήσεις τους από κει προς τις θέσεις τροφοληψίας, σε αντίθεση με παλιότερα που βρίσκανε καταφύγιο στις κούρνιες του πρώην καταφυγίου της Χρυσαυγής…
 
Η πρόταση που έχω να κάνω με βάση το παραπάνω παράδειγμα, είναι να ορίζονται ως Καταφύγια Αγριας Ζωής μερικές περιοχές με πεύκα και στα πεδινά που επιλέγουν οι φάσες για διαχείμαση.
 
Μόλις έδωσες εξήγηση για μία απορία που είχα κι εγώ, αφού τον Φλεβάρη του 2005 παρατήρησα αυτό το φαινόμενο όταν επισκέφτηκα την πόλη των Γρεβενών. Εκατοντάδες πουλιά έρχονταν να κουρνιάσουν στα πεύκα στην άκρη της πόλης. Είχα προτείνει μάλιστα σε έναν φίλο φοιτητή δασολογίας, να ερευνήσει τους λόγους για τους οποίους έρχονταν τα πουλιά τόσο κοντά σε πόλη για να κουρνιάσουν, στο πλαίσιο της πτυχιακής του διατριβής, αλλά τελικά δεν ευδοκίμησε η πρόταση.
 
-Εκτός αυτής, έχεις κάποια άλλη διαχειριστική πρόταση να κάνεις;
 
Ναι, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στον σχεδιασμό των υλοτομιών, ώστε να αφήνονται αρκετές οξιές και βελανιδιές να μεγαλώσουν. Τα μεγάλα δέντρα προσφέρουν τροφή και κάλυψη όχι μόνο στις φάσσες, αλλά και σε πλήθος άλλων δασόβιων πτηνών, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό των δρυοκολαπτών.
Η παρουσία μεγάλων δέντρων στο δάσος είναι τόσο σημαντική, που πολλές θρησκείες τα χαρακτήρισαν ιερά και τα προστάτεψαν με αυτόν τον τρόπο για πολλά χρόνια. Δυστυχώς κατά τη διάρκεια του περασμένου αιώνα πολλά από τα δέντρα αυτά υλοτομήθηκαν νόμιμα ή παράνομα αναδεικνύοντας έτσι την ελλιπή διαχείριση που εφαρμόζεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες, τους επαγγελματίες υλοτόμους αλλά και από μας τους ανθρώπους της επαρχίας. Εκτός αυτού, πιστεύω πως πρέπει οι άνθρωποι της Διεύθυνσης Θήρας του Υπουργείου να αναθεωρήσουν τη στάση τους στο θέμα της λήξης της περιόδου θήρας για τη φάσσα.
 
Οι λόγοι για τους οποίους προτείνω να λήγει η περίοδος της φάσσας στις 28 του Φλεβάρη ή και αργότερα, είναι πρώτον το γεγονός ότι οι πληθυσμοί της διατηρούνται σε ιδιαίτερα ψηλά επίπεδα (γι’ αυτό και δεν υπάρχει περιορισμός στις μέρες και στον αριθμό της κάρπωσης) και, δεύτερον, δεν υπάρχουν απ’ όσο γνωρίζω επαρκώς τεκμηριωμένες μελέτες που να προσδιορίζουν την έναρξη της μετανάστευσης του συγκεκριμένου είδους στις 20 του Φεβρουαρίου.
 
Υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες που επιτρέπουν το κυνήγι της φάσσας όλο τον χρόνο, ή τουλάχιστον για κάποιους ανοιξιάτικους μήνες. Σίγουρα, κάτι θα ξέρουν.
 
-Τι έχεις να προτείνεις για τους νέους κυνηγούς που επιθυμούν να έρθουν σε επαφή με το συγκεκριμένο θήραμα;
 
Το κυνήγι της φάσσας προϋποθέτει, όπως αναφέρθηκε και παραπάνω, υπομονή, ψυχραιμία, καλή σκόπευση, ελεύθερο χρόνο και πολλά… χιλιόμετρα.
 
Η χρήση τριών αντί πέντε φυσιγγιών νομίζω πως είναι σωστό μέτρο, γιατί το μεγαλύτερο ποσοστό των πουλιών που χτυπιούνται με το τέταρτο και το πέμπτο φυσίγγι φεύγουν τραυματισμένα.
 
Να αναζητούν τα πουλιά όχι μόνο στα παραδοσιακά φασσοτόπια, αλλά παντού.
 
Πετυχημένος θεωρείται ο φασσοκυνηγός που έχει καλά αποτελέσματα σε πολλά μέρη.
 
Να έχουν υπόψη τους ότι το συγκεκριμένο κυνήγι θέλει πολλά τουφέκια και να προσπαθούν να έχουν καλά αποτελέσματα χωρίς να ξοδεύουν πολλά φυσίγγια.
 
Οι νέοι κυνηγοί έχουν τη δυνατότητα να ενημερωθούν πληρέστερα και πιο σωστά από μας αφού οι Κυνηγετικές Οργανώσεις αλλά και τα κυνηγετικά έντυπα, έχουν και διαθέτουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να κυνηγάνε σωστά.
 
Με λυπεί το γεγονός να βλέπω νέα παιδιά να έχουν κάποιες από τις παλιές κακές νοοτροπίες και να μη δείχνουν τον δέοντα σεβασμό στο θήραμα, ςτους συγκυνηγούς τους αλλά και στους νόμους που διέπουν τη θήρα σήμερα.
 
-Τι πρέπει να έχει κάποιος για να είναι φασσοκυνηγός;
 
Τα τρία χι.
 
Δηλαδή;
 
Χρόνο, χρήμα και χαζομάρα. Και εννοείται μία καλή γυναίκα που να αντέχει, να κατανοεί και να αποδέχεται όλα τα παραπάνω…
 
Συνέντευξη στον Αλέξανδρο Γκάσιο
 

Print Friendly, PDF & Email

Αφήστε ένα σχόλιο

* Χρησιμοποιώντας αυτό το έντυπο συμφωνείτε με την αποθήκευση και χειρισμό των δεδομένων σας από αυτόν τον ιστότοπο.

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο ihunt.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας Αποδοχή Περισσότερα