Αρχική iHunt.gr Το κυνηγι της μπεκατσας

Το κυνηγι της μπεκατσας

από iHunt Team
mpekatsa

demobanner

 



Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κυνηγήσει κανείς την μπεκάτσα. Στο καρτέρι, όταν κινείται στο ξημέρωμα προς τους κρυψώνες της και στο σούρουπο που κατεβαίνει προς τις πεδιάδες τους κήπους ή άλλες περιοχές για να βοσκήσει. Μην βιαστείτε να με κατηγορήσετε ως λαθροθήρα ή ως λάτρη του καρτεριού της μπεκάτσας. Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπεται το κυνήγι της μπεκάτσας στο καρτέρι. Στην Ελλάδα όμως απαγορεύεται και κατά τη γνώμη μου και εάν δεν απαγορεύονταν είναι πολύ άνανδρο για ένα που αποκαλείται κυνηγός να κυνηγάει μπεκάτσες στο καρτέρι. 

Αλλού, κάνουν παγάνες στα πυκνά για να τις ξεπετάξουν και να τις οδηγήσουν προς τους κυνηγούς που έχουν στήσει καρτέρι έξω από το πυκνό. 

Αλλού πάλι τις κυνηγούν την εποχή του ζευγαρώματος, όταν τα αρσενικά κάνουν μεγάλους κύκλους πάνω από τα δάση φωνάζοντας ώστε να προσελκύσουν τις θηλυκές μπεκάτσες.

Αυτά όμως ωχριούν μπροστά στο πραγματικό, το κατ’ εξοχήν κυνήγι της μπεκάτσας που γίνεται στο σήκωμα με τη βοήθεια του σκύλου. Αυτό είναι το κυνήγι που συναρπάζει τον κυνηγό και τον κάνει να χαίρεται και να καμαρώνει για την επιτυχία του.



Η μπεκάτσα σπάνια θα κάτσει σε μέρος ανοιχτό που να μην έχει αρκετά πυκνούς θάμνους και δέντρα. Όπως είπαμε σε τέτοια μέρη βρίσκει τροφή και συγχρόνως  – χάρη στο μιμητισμό των φτερών της – κρύβεται από τους εχθρούς της. Καμουφλάρεται δε τόσο καλά στα ξερά φύλλα που έστω και αν είναι δίπλα της ο κυνηγός, δύσκολα  θα τη δει, αν τη δει. 

Η τακτική που θα ακολουθήσει το πουλί για να διαφύγει τον κίνδυνο θα είναι ή να ξεπεταχτεί απότομα και να κερδίσει το ταχύτερο ύψος ώστε να πετάξει πάνω από τους ψηλούς θάμνους και τα δέντρα ή να τρέξει με τα πόδια κάνοντας διάφορους ελιγμούς μέχρι να βρει κατάλληλο σημείο να πετάξει χωρίς πολύ θόρυβο. Και στις δύο περιπτώσεις θα φροντίσει να βάλει όσο πιο γρήγορα μπορεί κάποιο εμπόδιο ανάμεσά της και στον κυνηγό.

Στην πρώτη περίπτωση το απότομο ξεπέταγμα θα είναι θορυβώδες. Η μπεκάτσα αγωνίζεται να περάσει ανάμεσα στα διάφορα κλαδιά που βρίσκονται από πάνω της και στην προσπάθεια αυτή θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα και όλες τις δυνάμεις της. Τα φτερά της, τα πόδια της, η μύτη της, όλα χρησιμοποιούνται για να παραμεριστούν τα εμπόδια. Μα και ο κυνηγός συνήθως στην περίπτωση αυτή δε βρίσκεται σε πιο εύκολη θέση μπερδεμένος όπως είναι στην πυκνούρα.

Ας έλθουμε τώρα στην άλλη τακτική. Όταν θα περπατήσει η μπεκάτσα και με τους ελιγμούς της θα προσπαθήσει να απομακρυνθεί, το συνηθέστερο είναι να διαλέξει το σημείο που θα απογειωθεί ώστε να μην έχει από πάνω της εμπόδια. Θα έχει, όμως προβλέψει να βάλει εμπόδια στον κυνηγό. Κανένα δέντρο, κανένα θάμνο, ότι τέλος μπορεί να βρει και, τότε, σχεδόν αθόρυβα θα ξεπεταχθεί και θα φύγει χαμηλά, «σουρτά», ενώ ο κυνηγός ακόμη θα ψάχνει αν δεν έχει καλό και πεπειραμένο σκύλο.

Από αυτά που αναφέραμε γίνεται σαφές ότι μπεκατσοκυνηγός δε γίνεται αυτός που δεν είναι γρήγορος, αστραπιαίος, θα λέγαμε, στην τουφεκιά του. Αν υπάρχει κυνήγι που η μπηχτή τουφεκιά είναι απαραίτητη, αυτό είναι της μπεκάτσας. Ο κυνηγός που χασομεράει για να επωμίσει, για να βρει σκοπευτική γραμμή, για να υπολογίσει προσκοπεύσεις και τα τοιαύτα, ας μην κουράζεται να ψάχνει μπεκάτσες. Γιατί αυτές θα έχουν εξαφανιστεί πριν καν αυτός αρχίσει να σηκώνει το τουφέκι…



Τα τεχνάσματα της μπεκάτσας

Σήκωμα και ξανακάθισμα

Η μπεκάτσα που σηκώθηκε, έστω κι αν τουφεκισθεί, δε θα απομακρυνθεί πολύ. Πενήντα έως εκατόν πενήντα μέτρα θα διανύσει και θα ξανακαθίσει. Προσέξτε όμως. Αν δεν την είδατε που κάθισε ακριβώς, προχωρείτε με προσοχή προς την κατεύθυνση που την είδατε να παίρνει.  Η μπεκάτσα πολλές φορές, αφού απομακρυνθεί, κάνει μερικά τσαλίμια και επανέρχεται κοντά στο μέρος που ξεπετάχτηκε. 

Εάν δεν είδατε ποια κατεύθυνση πήρε το πουλί που ξεπετάχτηκε, βασιστείτε στο σκύλο σας. Αν αυτός είναι πεπειραμένος, θα σας οδηγήσει στο μέρος που ξανακάθισε η μπεκάτσα.

Γενικά δεν είναι φρόνιμο όταν είδατε που ξανακάθισε η μπεκάτσα να κατευθυνθείτε βιαστικά προς τα εκεί και να προσπαθήσετε να την ξαναπετάξετε. Το πιθανότερο είναι ότι αυτή, όπως είναι τρομαγμένη, θα κινηθεί με τα πόδια και θα πετάξει αθόρυβα σε απόσταση μεγάλη από εσάς. Βαδίζετε, λοιπόν, αργά προς το σημείο που την είδατε να ξανακάθεται. Ή καλύτερα ακόμη καθίστε μερικά λεπτά και δώστε της καιρό να ησυχάσει.

Όταν η μπεκάτσα ξεπεταχτεί για δεύτερη φορά θα διανύσει απόσταση τουλάχιστον 300 μέτρων πριν ξανακαθίσει. Αν δε και πάλι ξεφύγει, ας τη θεωρήσει τελικώς χαμένη ο κυνηγός, γιατί το πιθανότερο είναι ότι δε θα ξανακαθίσει παρά σε απόσταση που θα πλησιάζει το χιλιόμετρο.

Η τραυματισμένη

Η μπεκάτσα είναι πονηρό πουλί και εκμεταλλεύεται στο έπακρον τον μιμητισμό, το καμουφλάρισμά της.

Όταν, λοιπόν, τραυματιστεί αρκετά σοβαρά και πέσει, θα μείνει ακίνητη ανάμεσα στα ξερά φύλλα και την άλλη βλάστηση. Και ένα πόντο δίπλα της να είναι το πόδι του κυνηγού, αυτή πάλι δε θα κουνηθεί.  Ξέρει ότι η ακινησία και το καμουφλάζ είναι ο μόνος τρόπος να γλιτώσει τη στιγμή εκείνη. Μοιάζει δε τόσο με το περιβάλλον της που χρειάζεται συστηματική έρευνα για να βρεθεί. Φυσικά είναι πολύτιμος στις στιγμές αυτές ένας καλός σκύλος. 

Όταν πάλι είναι ελαφρότερα τραυματισμένη η μπεκάτσα τρέχει με ταχύτητα που θυμίζει πέρδικα μέχρι να βρει κάποια κάλυψη για να μπερδέψει τον κυνηγό. Από εκεί θα ξεπεταχτεί αθόρυβα εν συνεχεία για να φτάσει σε κανένα πυκνό σημείο καμιά εκατοστή μέτρα μακριά, όπου θα χωθεί και θα ακινητοποιηθεί. Στην περίπτωση αυτή, οπλιστείτε με υπομονή και επιμονή και με το σκύλο σας ψάξετε καλά όλες τις πυκνές τούφες που υπάρχουν γύρω στο σημείο που την είδατε να πέφτει, μεγαλώνοντας σιγά – σιγά τον κύκλο.



Η ακινησία

Γνωρίζει πολύ καλά ότι το πέταγμα την εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους. Έτσι μπορεί να μείνει ακίνητη στη φέρμα του σκύλου για πολύ ώρα.

Το ποδάρωμα

Νομίζω όλοι όσοι κυνηγάτε μπεκάτσα με σκύλο φέρμας ξέρετε για για αυτό το τέχνασμα της μπεκάτσας. Μάλιστα όσοι την έχουν δει να περπατάει μπροστά από το σκύλο υποστηρίζουν ότι περπατάει πολύ γρήγορα.

Το Βατραχοπήδημα

Ίσως το τέχνασμα που χρησιμοποιεί περισσότερο από κάθε άλλο ώστε να ξεφύγει από τον σκύλο που την ακολουθεί. Σε συνδυασμό δε με το ποδάρωμα, την κάνει ανίκητη στη μάχη με το σκύλο. Αφού έχει ταλαιπωρήσει τον σκύλο με τους ελιγμούς που  κάνει περπατώντας αρχίζει να πηδάει με την βοήθεια των φτερών της ώστε ο σκύλος-διώκτης να χάσει τα ίχνη της.

Όλα αυτά κάνουν το κυνήγι της εντυπωσιακό και ευχάριστο. Για να συνεχίσουμε να έχουμε εμείς και τα παιδιά μας πολλές συναντήσεις με τις μπεκάτσες λέμε “ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΜΠΕΚΑΤΣΑΣ ΣΤΟ ΚΑΡΤΕΡΙ”

Επιμέλεια –  iHunt.gr



 

Print Friendly, PDF & Email

demobanner

Print Friendly, PDF & Email


Σχετικά Άρθρα

Τα cookies επιτρέπουν μια σειρά από λειτουργίες που ενισχύουν την εμπειρία σας στο ihunt.gr. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies, σύμφωνα με τις οδηγίες μας Αποδοχή Περισσότερα