Κυνηγωντας στα Πομακοχωρια

Εκτυπώσιμη μορφήΕκτυπώσιμη μορφήΑποστολή με emailΑποστολή με email
 
Τα  τραχιά και απότομα βουνά της Ροδόπης, στα σύνορα Ελλάδος με την Βουλγαρία, φιλοξενούν μια ορεσίβια φυλή, διασκορπισμένη σε μικρά, χωριουδάκια και από τις δυό πλευρές των συνόρων.
 
Οι πομάκοι της Ροδόπης, αποκλεισμένοι για αιώνες σε μια ορεινή και άγονη περιοχή, μακριά από δρόμους και επιρροές μετακινήσεων, παρέμειναν για χρόνια , όπως και η περιοχή τους,  σε μια ανέγγιχτη απομόνωση.
 
Τα τελευταία χρόνια  αρχίζουν όμως να ενσωματώνονται και αυτοί στα αστικά κέντρα της περιοχής και να εγκαταλείπουν οι νεότεροι τις παραδοσιακές κτηνοτροφικές ασχολίες. Παρόλα αυτά όμως  δεν έχασαν ακόμη την σχεδόν έμφυτη ιδιότητα του κυνηγού, τουλάχιστον όσοι πρόλαβαν και μεγάλωσαν στις απότομες βουνοπλαγιές που ήταν χτισμένα τα μικρά χωριά τους.
 
 
Από τον παππού στον εγγονό...Τα μυστικά των βουνών μεταφέρονται με κάθε ευκαιρία στον μελλοντικό κυνηγό.
 
Σήμερα μόνο οι κτηνοτρόφοι και οι κυνηγοί  πατούν τα παλιά καλντερίμια και ακολουθούν τα αχνά μονοπάτια που γυροφέρνουν τις πλαγιές των βουνών και ακολουθούν τις κοίτες μέσα στις ρεματιές, οδηγώντας από χωριό σε χωριό και από στάνη σε στάνη. Οσο υπάρχουν ακόμη τα κοπάδια στα βουνά, θα υπάρχουν ζωντανοί και οι αρχαίοι «δρόμοι» , όπου ο τροχός είναι άγνωστος και μόνο οπλές των ζώων και οι μπότες των βοσκών και των κυνηγών μπορούν να τα πατήσουν. 
 
 
Πανάρχαια καλντερίμια κρυμμένα σε απόκρυφες γωνιές περιμένουν να τα ανακαλύψεις...Μόνο τα κοπάδια των ζώων και οι βοσκοί πατούν πιά στις φθαρμένες πλάκες τους.
 
Οι δρόμοι, αυτή η μάστιγα  των θηραμάτων όπως έχει εξελιχθεί, λιγοστοί. Οι πλαγιές των βουνών απότομες, οι ρεματιές απάτητες, τα δάση πυκνά και αδιάβατα σε πολλά σημεία. Όσο περισσότερο δύσκολες είναι οι συνθήκες πρόσβασης για τον κυνηγό, τόσο  καλύτερες είναι οι συνθήκες για τα θηράματα και η οροσειρά της Ροδόπης είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα.
 
 
Κάποιος κυνηγός χάραξε το όνομα του πάνω στο δέντρο
 
Το κυνήγι αποτελούσε πάντα μια σχεδόν έμφυτη δραστηριότητα των κατοίκων και η γνώση των βουνών και των περασμάτων τους μια εμπειρία που μεταφέρονταν από γενιά σε γενιά. Παρόλο που σήμερα πολλοί νέοι έχουν απομακρυνθεί από τα ορεινά χωριά, σε κάθε ευκαιρία οι παλαιότεροι φροντίζουν να μεταλαμπαδεύουν και να κρατούν ζωντανή την φλόγα και το πάθος του κυνηγιού στα παιδιά και στα εγγόνια τους. 
 
 
 
του Θωμά Μπατσέλα για το ihunt.gr
About the Author
Εικόνα admin

admin

Facebook Comments Box