Πέθανε ο RAPAKOULIA'S GENESIS IASON

Κάθισα να γράψω βουρκωμένος και πνιγμένος απο αναπάντητα ερωτήματα,αναθεματίζοντας την κακοτυχία μου,τον επίλογο ενός σπουδαίου συνεργάτη και συντρόφου της ζωής μου,που τόσο άδικα και σύντομα μου στέρησε η μοίρα.Ο θάνατος του Ιάσωνα ήρθε αιφνίδια να ταράξει σαν "κεραυνός εν αιθρία" τόσο τη δική μου ζωή,όσο και της οικογένεια μου.
 
Τα λόγια και τα συναισθήματα φτωχά,ανήμπορα να περιγράψουν το μέγεθος της απώλειας.Μιας απώλειας τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη φυλή του!Σε αυτό το σημείο θα τολμήσω να πώ ότι απο τη δημιουργία του ΟΚΑΔΕ έως σήμερα το "φαινόμενο" Ιάσων δεν έχει ξαναυπάρξει!
 
Οι αναμνήσεις αδιάλειπτες,οι συγκινήσεις χαράς,καθημερινές και ατέρμονες.
 
Απο τα πρώτα κι όλας βήματα της ζωής του επέβαλε την ιδιαίτερη προσωπικότητα,ευφυΐα και κλάση του,μέσα σε μια πληθώρα συνομήλικων και μη κουταβιών,κυριαρχόντας σε όλα τα επίπεδα,επιβάλλοντάς μου να τον παρατηρώ και επικροτώ καθημερινά για τις ώριμες και σκεπτόμενες ενέργειες,συμπεριφορά και χαρακτήρα του.
 
Με τον καιρό ο Ιάσονας άρχισε να με συνοδέυει αρχικά στα πρώτα εκπαιδευτικά στην ορεινή πέρδικα και έπειτα σε όλα τα κυνήγια μου.Παρ´ όλο το νεαρό της ηλικίας του,απο τις πρώτες κι όλας εξόδους έδειξε μια αξιοσημείωτη και πρωτόγνωρη για εμένα ευφυία,ωριμότητα,προσαρμοστικότητα και απόδοση σε όλα τα τερέν και τα θηράματα που κλήθηκε να αντιμετώπισει,προκαλώντας μου απεριόριστο θαυμασμό.Και όλα αυτά με μαεστρία και αναλλοίωτη ποιότητα!Μεγάλες ενέργειες και "χειρουργικοί" χειρισμοί,οι οποίοι καθήλωναν τα θηράματα.Δεν είχε ξεπετάξει ποτέ θήραμα και όλες οι φέρμες ήσαν ωφέλιμες μιας και η όσφρηση του ήταν εξαιρετικής εμβέλειας και αποτελεσματικότητας.Απαράμιλα επίσης ήταν η εργονομία και αντοχή,τα οποία συνοδευόμενα απο ένα απεριόριστο πάθος συνέθεταν ένα σύνολο που παρόμοιο του δύσκολα θα ξανά επιτευχθεί.
 
Στην προσπάθεια μου να εξιχνιάσω το "φαινόμενο" Ιάσων τον έσπρωξα στα όρια με ολοένα περισσότερα καθημερινά και ολοήμερα κυνήγια πιστέυοντας ότι κάποια στιγμή θα βρώ την "Αχίλλειο" φτέρνα του.Μάταια όμως...κάθε φορά με έκανε περήφανο και αυτόπτη μάρτυρα σπουδαίων ενεργειών και αποτελεσμάτων.Πάντα στις περιγραφές μου για τον Ιάσωνα προσπαθούσα να είμαι συνετός,λιτός και περιληπτικός μιάς και τα λόγια δεν θα μπορούσαν ποτέ να περιγράψουν το μεγαλείο αυτού του ιδιαίτερου ατόμου της φυλής του,πιστέυοντας ακράδαντα ότι θα αποδείκνυε την αξία και το ταλέντο του.
 
Και έτσι πέρναγε ο καιρός και έφτασε αρχικά η στιγμή της προετοιμασίας του για το ΝΤΕΡΜΠΙ,το οποίο και κέρδισε και έπειτα για τους Α.Κ.Ι. βουνού και κάμπου,στους οποίους πρωταγωνίστησε κερδίζοντας τις υψηλότερες βαθμολογίες και διακρίσεις.Αναδείχτηκε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τροπαιούχος Πολυκανδριώτη,Κύπρου και Μεγάλου Αλεξάνδρου,διεθνής πρωταθλητής μεγάλης έρευνας,πρωταθλητής πρακτικού κυνηγίου,κατακτώντας την πρώτη θέση στην βαθμολογία του ελληνικού πρωταθλήματος.
 
Έυλογα λοιπόν και μην αφήνοντας περιθώρια στους εκλέκτορες,κέρδισε αξιοπρεπώς την θέση του στις εθνικές ομάδες Κύπελου Ευρώπης και πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα σέττερ βουνού και μεγάλης έρευνας.
 
Και εκεί που όλα πηγαίνουν κατ´ ευχή,μέσα σε πέντε ημέρες,ένα ανεξήγητο εμπύρετο,καταβολή και προοδευτική απώλεια βάρους,τάραξε την ηρεμία μου,αρχίζοντας ένα γολγοθά εξετάσεων για έυρεση και αντιμετώπιση της αιτίας.
 
Οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν την εικόνα φλεγμονής και αμέσως άρχισε η αντιμετώπιση της με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.Μια μικρή βελτίωση και σταθεροποίηση της κατάστασης του δεν ήσαν αρκετά ώστε να εμποδίσουν το αναπόφευκτο και ο Ιάσονας ξεψυχούσε στα χέρια μου,χωρίς να μπορώ να πιστέψω αυτό που συνέβαινε.
 
Στη νεκροψία που ακολούθησε απο τον κτηνίατρο που τον παρακολουθούσε,η αιτία θανάτου εξέπληξε τόσο τον ίδιο όσο και εμένα.Φλεγμονή και ρήξη του τοιχώματος της καρδιάς με συνέπεια απώλεια αίματος στο θώρακα,ολιγαιμικό σοκ και θάνατο.Και η αιτία δεν ήταν άλλη απο ένα Άγανο..!!!
 
Μαζί με τον θάνατο του Ιάσωνα πέθανε και ένα μέρος της καρδιάς μου.Το κενό τεράστιο και ακάλυπτο,τα γιατί ατελείωτα...έυχομαι στη μεταθάνατον ζωή να ξανασυναντήσω τον σύντροφο μου,τον φίλο μου,το παιδί μου,γιατί ο Ιάσωνας ήταν αναπόσπαστο κομμάτι και μέλος της οικογένειάς μου και ως μέλος θα τον θρηνώ για τις υπόλοιπες ημέρες της ζωής μου.
 
Έυχομαι μέσα απο τους λιγοστούς απογόνους του να συνεχιστούν τα σπουδαία χαρακτηριστικά του,χαρακτηριστικά ενός σπουδαίου επιτέυγματος της φυλής.
 
Και τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα απο τα βάθη της καρδιάς μου τον ιδιοκτήτη και αγαπητό φίλο Θανάση Παπαδόπουλο,για την πλήρη και τυφλή εμπιστοσύνη που μου έδειξε απο την αρχή,στηρίζοντας τον Ιάσονα σε όλα τα βήματα της ζωής του.
 
Χρήστος Ραπακούλιας
 
 
About the Author
Εικόνα admin

admin