Κυνηγετικές Ιστορίες

Κυνηγετικές Ιστορίες

Ιούλιος 17, 2017

Αναμνήσεις από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου 2016.....

Η εικοστή Αυγούστου κάθε χρόνο, αποτελεί ίσως την πιο ιδιαίτερη κυνηγετική μέρα. Είναι μία ολόκληρη κυνηγετική περίοδος από μόνη της, μιας και μετά την εξάμηνη ανάπαυλα κυνηγών και σκύλων...

Αναμνήσεις από την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου 2016.....

Η εικοστή Αυγούστου κάθε χρόνο, αποτελεί ίσως την πιο ιδιαίτερη κυνηγετική μέρα. Είναι μία ολόκληρη κυνηγετική περίοδος από μόνη της, μιας και μετά την εξάμηνη ανάπαυλα κυνηγών και σκύλων ξεχυνόμαστε στην κυριολεξία στους κάμπους της Βόρειας κυρίως Ελλάδας για να ρουφήξουμε ζωή, συγκίνηση και εικόνες από τη φύση μέσα από το κυνήγι.   Από τις αρχές Αυγούστου, που ωριμάζουν τα λιόσπορα όσοι κυνηγοί έχουν τη δ ...

Τα μεγάλα σκυλιά, δεν πεθαίνουν ποτέ, απλά επιστρέφουν στο δάσος....

Τα μεγάλα σκυλιά είναι σαν τους κυνηγούς, δεν πεθαίνουν ποτέ, απλά επιστρέφουν στο δάσος. Ένα απο αυτά ήταν και ο Μπάτζο. Σερβικός τρίχρωμος ιχνηλάτης. Ένα σκυλί που άφησε εποχή όχι μόνο για τις κυνηγετικές στιγμές που μας χάρισε αλλά γιατί πάνω από όλα ήταν "άνθρωπος". Χαδιάρης και αγαπησιάρικο σκυλί. Πόσες φορες τον μαζέψαμε  χτυπημένο απ τις τιτανομαχίες με τον κάπρο δεν θυμάμαι. Θυμάμαι όμως ότι ακόμα και τ ...

Ο λαγός των... Χριστουγέννων..Μέρος B

Τελείωσε η χριστουγεννιάτικη λειτουργία, μοίρασε το αντίδωρο ο παπάς και μπήκε στο ιερό. Οση ώρα τακτοποιούσε τα άγια στην Πρόθεση, έριχνε κλεφτές ματιές στο παράθυρο που έβλεπε το βουνό.   Τσίριγμα  ακούστηκε λίγο πιο κάτω από την κορυφή και τα σκυλιά ξεχύθηκαν όλα μαζί γαβγίζοντας. Τον σήκωσαν τον λαγό. Δεν τόλμησε να βγει έξω από το ιερό ο παπάς. Πλησίασε κοντά στο τζάμι για να βλέπει καλύτερα. Ενα πνιχτ ...

Ο λαγός των... Χριστουγέννων..Μέρος Α

Ντιν, νταν, νταν, νταν... Ο παπα-Μανώλης χτυπούσε τη μικρή καμπάνα, που κρεμόταν στο κλαδί της γέρικης βελανιδιάς, για τον εσπερινό. Μαζί με τις γυναίκες που ανέβαιναν τον ανήφορο, φορτωμένες τις μαλάθες με τον άρτο, μια γνώριμη φιγούρα ξεχώριζε.   Ο μπαρμπα-Χρήστος με το όπλο στον ώμο και το τσιγάρο μόνιμα στο στόμα, κανείς δεν καταλάβαινε πότε ήταν σβηστό και πότε αναμμένο, βάδιζε νωχελικά όπως πάντα. Τα ...

Ο Γιωρίκας και ο Πανάγος

Πριν από μερικά χρόνια στην Κομοτηνή ζούσε ένας μεσήλικας συνάδερφος κυνηγός που τον έλεγαν Γιωρίκα ο οποίος διατείνονταν σε όλη την πόλη ότι έχει τα καλύτερα λαγωνικά. Μπορεί βέβαια να είχε και δίκιο, αλλά (ξέρετε τι λένε, ότι όποιος φωνάζει πολύ, χάνει το δίκιο του).   Εκείνη την συγκεκριμένη χρονιά, ενώ όλοι είχαν χτυπήσει τον πρώτο τους λαγό, ο Γιωρίκας δεν είχε καταφέρει να αποκτήσει ούτε έναν αυταρά. ...

Μερικές φορές καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς !!!

 Ο παιδικός μου φίλος Γιώργος, μετακόμισε πρόσφατα από τις Σάππες στον οικισμό του Ροδίτη, όπου και έχτισε το σπίτι του.   Όταν κατοικούσα στις Σάππες κυνηγούσαμε μαζί και γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι είναι από τους πιο έμπειρους κυνηγούς αγριογούρουνου και άριστος σκοπευτής .   Ένα κυριακάτικο πρωϊνό πέρυσι, έχοντας αποθυμήσει τη μυρωδιά  των μεσέδων, ο Γιώργος ανηφόρισε με κατεύθυνση τα άγνωστα γι ...

Ο θρυλικός Ινδιάνος που έφαγε την καρδιά ενός ελαφιού για να του δώσει ταχύτητα και αντοχή στο κυνήγι

Τζερόνιμο: «Δεν έπρεπε να παραδοθώ». Ο θρυλικός Ινδιάνος που αντιστάθηκε στον αμερικανικό στρατό 16/02/2015Κατηγορίες: ΙΣΤΟΡΙΑ, ΣΥΝΕΒΗ ΣΗΜΕΡΑΕτικέτες: Αμερικανοί, Απάτσι, Γκογιαλέ, Ινδιάνοι, Μεξικάνοι, Τζερόνιμο Γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου του 1829 και το πραγματικό του όνομα ήταν Γκογιαλέ, που στη γλώσσα των Απάτσι σήμαινε: «Αυτός που Χασμουριέται». Ο μύθος των Ινδιάνων έλεγε ότι ο Τζερόνιμο είχε φάει την καρδιά ...

O κυνηγός. Aληθινή χιουμοριστική κρητική ιστορία

Δυο χρόνους κουβαλούσε το τζιφτέ ο Μανόλης μα « μήδε λαγό μήδε φτερό»..   Είχε μεγάλο καημό ο κακομοίρης. Οι χωριανοί του ,που κατέχανε τον καημό του σκαρώσανε μια που την εφύσα και δεν εκρύωνε!   Είπανε στο Γιώργη που ήτανε καλός κυνηγός, και τους έδωσε μια λαγοπροβιά. Τη γεμίσανε με άθο (στάχτη) και την πήγαν σ΄ ένα χωράφι λίγο έξω από χωριό. Τη βάλανε πίσω από ένα θάμνο με τα αυτιά του λαγού να είναι ...

Κυνήγι στα χρόνια της κατοχής

Ένα γκρίζο πρωινό του Νοέμβρη του 1943, ξεκινάμε πάλι για το βουνό, οι δυο ξωχάρηδες φίλοι κυνηγοί και γω. Μπροστά κείνοι με το γαϊδουράκι και πίσω εγώ, αμέριμνος τάχα και χωρίς προορισμό. Κίνδυνος -θάνατος από παντού. Και από τους κατακτητές και από τους ντόπιους χαφιέδες.   Στον πάτο του αχυροτρουβά είχαμε τις χαρτούσες και από πάνω άχυρο πολύ πατικωμένο. Ο τρουβάς και οι ψυχές μας μονάχα κρύβαμε το μυστι ...

Ένα κυνηγόσκυλο που το έλεγαν...Νταβέλη

Η ύπαρξη των λαγωνικών που καταδιώκουν και καταφέρνουν να πιάσουν τον λαγό είχε καταγραφεί ιστορικά από τον Αρριανό, όταν μας περιέγραφε στον «Κυνηγετικό» τους «ουέρτραγους» σκύλους των Κελτών κατά τη Ρωμαϊκή εποχή.   Σήμερα υπάρχουν σκυλιά που μπορούμε να τα θεωρήσουμε απόγονους των ουέρτραγων αυτών. Στις ερήμους της Βόρειας Αφρικής και της Αραβίας γίνεται ένα αντίστοιχο κυνήγι δίωξης λαγών.   Στο Διαδ ...

Σελίδες